نشانه‌های کمبود منیزیم در بدن

کمبود منیزیم، که به عنوان هیپومنیزیمی شناخته می‌شود، یکی از مشکلات مربوط به سلامتی است که اغلب توسط مردم نادیده گرفته می‌شود. علائم کمبود منیزیم می‌تواند در افراد مختلف متفاوت باشد. این کمبود می تواندهم جسم، ذهن و روان فرد را درگیر کند. مصرف روزانه و به اندازه‌ی مکمل‌های منیزیم می‌تواند به ارتقای سلامتی شما کمک شایانی بکند. در ادامه به بررسی نشانه‌ی کمبود منیزیم می‌پردازیم.

منیزیم چیست، در چه مواد غذایی موجود است و چه عواملی بر میزان آن در بدن تاثیر می‌گذارد؟

منیزیم یک الکترولیت مهم است. منیزیم نقش کلیدی بسیاری از واکنش هایی است که در بدن انسان رخ می‌دهد و بر عملکرد سلولی، هدایت عصبی و سایر نیازها تأثیر می‌گذارد. سطح طبیعی منیزیم سرم بین ۱.۴۶ تا ۲.۶۸ میلی‌گرم در دسی لیتر است. هیپومنیزیمی یک اختلال الکترولیتی است که به دلیل سطح پایین منیزیم سرم (کمتر از ۱.۴۶ میلی گرم در دسی لیتر) در خون ایجاد می‌شود.

با این حال، تا زمانی که غلظت سرمی منیزیم کمتر از ۱.۲ میلی‌گرم در دسی لیتر (۰.۵ میلی مول در لیتر) شود، معمولاً بدون علامت است. برآوردها بر طبق منابع معتبر بیان می‌کنند، ۲ تا ۱۵ درصد آمریکایی‌ها از کمبود منیزیم رنج می‌برند که این درصد در بیماران بیمارستانی و بستری در بخش مراقبت‌های ویژه، افراد مبتلا به دیابت و افراد مصرف کننده‌ی الکل بسیار بیشتر است. در برخی موارد، کمبود ممکن است تشخیص داده نشود، زیرا علائم آشکار معمولا تا زمانی که سطح منیزیم بدن شما به شدت پایین بیاید، ظاهر نمی‌شوند. در برخی شرایط مانند ابتلا به بیماری دیابت، جذب ضعیف، ابتلا به اسهال مزمن و بیماری سلیاک با از دست دادن منیزیم همراه است. افرادی که به صورت مزمن مصرف الکل دارند نیز در معرض خطر کمبود منیزیم هستند.

مکمل‌های منیزیم اشکال مختلفی برپایه‌ی نمک آن‌ها دارند. این اشکال شامل ۱۰ شکل از ملح منیزیم می‌باشد که شامل: منیزیم سیترات، منیزیم اکساید، منیزیم کلراید، منیزیم لاکتات، منیزیم مالات، منیزیم تارات، منیزیم ال-ترئونات، منیزیم سولفات، منیزیم گلیسینات و منیزیم اوروتات می‌باشد.

منیزیم سیترات بهترین نوع ملح منیزیم برای جذب بهتر و کاربردهای درمانی در بیماری‌های عصبی مثل افسردگی و اضطراب و قابل مصرف در کسانی می‌باشد که از مشکل و سنگ‌های کلیوی رنج می‌برند. همچنین در دوزهای بالا می‌تواند به عنوان ملین کاربرد داشته باشد.

نشانه‌های کمبود منیزیم در بدن چیست؟

گرفتگی و کرامپ‌های عضلانی

کرامپ، لرزش، و گرفتگی عضلات از جمله علائم کمبود منیزیم در بدن است. در بدترین حالت، کمبود حتی ممکن است باعث تشنج شود. دانشمندان بر این باورند که این علائم ناشی از ایجاد جریان بیشتر کلسیم به درون سلول‌های عصبی است که اعصاب عضلانی را بیش از حد تحریک می‌کند.

به یاد داشته باشید که تکان دادن غیرارادی عضلات ممکن است دلایل زیادی داشته باشد. به عنوان مثال، استرس یا مصرف کافئین بیش از حد نیز می‌تواند باعث اسپاسم عضلانی غیر ارادی شود. این مورد همچنین ممکن است عوارض جانبی برخی از داروها یا نشانه‌ای از ابتلا به بیماری‌های عصبی عضلانی مانند دیستروفی عضلانی، مالتیپل اسکلروزیس یا میاستنی گراویس باشند.

شرایط سلامت روان

ایجاد اختلالات در سلامت روان افراد، یکی دیگر از اثرات احتمالی کمبود منیزیم است. یکی از این نمونه‌ها، از دست دادن حس علاقه‌مندی نسبت به برخی فعالیت‌های سرگرم کننده‌ی همیشگی می‌باشد که با بی حسی ذهنی یا فقدان احساسات مشخص می‌شود. همچنین سطوح پایین منیزیم ممکن است باعث افزایش خطر استرس، افسردگی و اضطراب در فرد شود. بر طبق یک بررسی معتبر نشان داده شد مصرف مکمل‌های منیزیم ممکن است برای مجموعه‌ای از افراد مبتلا به اختلالات اضطرابی مفید باشد، اما کیفیت شواهد ضعیف است. با این حال، مطالعات با کیفیت بالاتر برای رسیدن به نتایج بیشتر ضروری است.

پوکی استخوان

پوکی استخوان یکی از اختلالات رایج است که باعث ضعیف شدن استخوان‌ها و افزایش خطر شکستگی استخوان خصوصا در سنین بالا و خانم‌های یائسه می‌شود. کمبود منیزیم یک آژیر خطر برای ابتلای افراد به پوکی استخوان است. کمبود منیزیم ممکن است به طور مستقیم استخوان‌ها را ضعیف کند، اما علاوه بر آن، کاهش منیزیم منجر به کاهش سطح خونی کلسیم می‌شود که آجر اصلی ساخت استخوان می‌باشد.

عوامل متعددی بر خطر ابتلا به پوکی استخوان تأثیر می گذارد، از جمله:

1. سالخوردگی
2. عدم داشتن روتین منظم ورزش
3. مصرف ناکافی ویتامین‌های D و K در رژیم غذایی

خستگی و ضعف عضلانی

خستگی یک اصطلاح رایج است که دربرگیرنده‌ی علائم یا ضعف جسمی و ذهنی است. در یک کلام ساده به این معنی است که شما نیاز به استراحت دارید. با این حال، خستگی شدید یا مداوم ممکن است نشان‌دهنده‌ی ایجاد یک عامل تهدیدکننده‌ی سلامتی افراد باشد. خستگی عمومی و ضعف خاص و غیرعادی عضلانی از علائم کمبود منیزیم هستند. سطوح پایین منیزیم بر فرآیندهای متعدد بدن از جمله سیگنال دهی عصبی و سطوح پتاسیم در سلول های عضلانی تأثیر می‌گذارد که به ترتیب ممکن است باعث خستگی و ضعف شود.

فشار خون بالا

مطالعات حیوانی نشان داده‌اند که کمبود منیزیم ممکن است باعث افزایش فشارخون و افزایش بیشتر فشارخون بالا در افراد مبتلا به این بیماری شود که یک عامل خطر جدی برای بیماری‌های قلبی است.

در حالی که مطالعات بالینی مستقیم در مورد انسان وجود ندارد، تحقیقات نشان داده‌اند که سطوح پایین منیزیم یا مصرف کم رژیم غذایی حاوی منیزیم ممکن است فشار خون را افزایش دهد. علاوه بر این، برطبق بررسی‌های معتبر نشان داده‌شده‌است که مکمل‌های منیزیم به ویژه در بزرگسالان مبتلا به فشار خون بالا، ممکن است فشار خون را کاهش دهند.

آسم

کمبود منیزیم در افراد مبتلا به آسم یکی از علائم پراهمیت در تشدید علائم آن‌ها است. علاوه بر این، سطح منیزیم به طور طبیعی در افراد مبتلا به آسم کمتر از افرادی است که این بیماری را ندارند. داروهای استنشاقی حاوی سولفات منیزیم اغلب می‌توانند به کاهش علائم خفیف آسم کمک کنند و سولفات منیزیم داخل وریدی یک درمان موثر برای بهبود علائم تشدید شده‌ی آن است. با این حال، شواهد برای اثربخشی مکمل‌های منیزیم در افراد مبتلا به آسم متناقض می‌باشد.

ضربان قلب نامنظم

آریتمی قلبی، یا ضربان نامنظم قلب، یک اثر بالقوه و شدید است که دراثر کمبود میزان منیزیم در بدن ایجاد می‌شود. آریتمی می‎‌تواند بدون ایجاد نشانه‌های قابل توجه تا ایجاد علائم بسیار جدی، متغیر باشد. کمبود منیزیم در برخی افراد ممکن است باعث تپش قلب شود که مکث بین ضربان‌های طبیعی قلب است. در شدیدترین موارد، آریتمی ممکن است خطر سکته مغزی یا نارسایی قلبی را افزایش دهد.

چگونه منیزیم کافی دریافت کنیم؟

یکی از بهترین مکمل‌ها، بیومگنلیت می‌باشد که ۳۰۰ میلی‌گرم از فرم سیترات منیزیم به شکل پودری است و در افراد مبتلا به نارسایی‌های کلیوی و خانم‌های باردار نیز قابل مصرف می‌باشد و شما می‌توانید روزانه و بسته به نیاز خود از آن‌ها استفاده کنید.