درمان با پروتز آلت راهحلی مؤثر برای افرادی است که با استفاده از روشهای درمانی دیگر نتوانستهاند اختلال نعوظ را درمان کنند. متخصص وسیلهای پزشکی را در جراحی پروتز آلت درون آلت تناسلی قرار میدهد تا رسیدن به نعوظ در زمان دلخواه ممکن شود. پروتز آلت عموماً فقط به بیمارانی توصیه میشود که از روشهای دیگر نتیجه نگرفتهاند یا به بیماریهای خاصی مبتلا هستند. در هر حال جراحی پروتز آلت بیماران را از شانس بازیابی عملکرد جنسی و بهبود کیفیت زندگی برخوردار میسازد. برای کسب اطلاعات بیشتر دربارۀ جراحی پروتز آلت در ادامه با ما همراه باشید.
پروتز آلت تناسلی چیست؟
ایمپلنت یا پروتز آلت وسیلهای پزشکی است که با هدف درمان اختلال نعوظ (ED) طی یک عمل جراحی درون آلت تناسلی قرار داده میشود. پروتز آلت به گونهای طراحی میشود که آقایان مبتلا به اختلال نعوظ بتوانند به نعوظ مناسب برای مقاربت برسند و نعوظ را حفظ کنند.
بازیابی عملکرد جنسی هدف اصلی از جراحی پروتز آلت است؛ آقایان پس از جراحی پروتز آلت میتوانند در زمان دلخواه به نعوظ برسند. مکانیک فیزیکی نعوظ پس از کاشت پروتز آلت بهطور مصنوعی همانندسازی میشود و نیاز به عملکرد عادی نعوظ برطرف میشود. کاشت پروتز آلت تجربۀ جنسی و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به اختلال نعوظ شدیدی را که از درمانهای دیگر نتیجه نگرفتهاند، در حد قابلتوجهی بهبود میبخشد.
شایان ذکر است که پروتز آلت حس یا میل جنسی را افزایش نمیدهد. پروتز آلت صرفاً بر روی تسهیل فرایند فیزیکی رسیدن به نعوظ متمرکز است. بهعلاوه بیماران برای تصمیمگیری دربارۀ جراحی پروتز آلت باید با متخصص اورولوژی مشورت کنند. پزشک وضعیت بیمار را ارزیابی میکند، مزایا و خطرهای احتمالی جراحی را به بیمار اطلاع میدهد و با توجه به شرایط خاص بیمار تعیین میکند که آیا کاشت پروتز آلت تصمیم درستی است یا خیر.
انواع پروتز آلت تناسلی برای درمان اختلال نعوظ
پروتزهای آلتی که برای درمان اختلال نعوظ به کار برده میشوند، به سه دستۀ اصلی زیر تقسیمبندی میشوند:
- پروتز آلت بادکنکی یا قابل باد کردن: پروتز بادکنکی متداولترین نوع پروتز آلت است. پروتز آلت بادکنکی از دو سیلندر بادشدنی، یک پمپ و مخزن مملو از مایع تشکیل میشود؛ جراح سیلندرها را در آلت، پمپ را در کیسۀ بیضه و مخزن را داخل شکم قرار میدهد. وقتی فرد بخواهد به نعوظ برسد، پمپ را با دست فشار میدهد، در نتیجه پمپ مایع را از مخزن به سیلندرها منتقل میکند. به این ترتیب سیلندرها باد میشود و فرد به نعوظ میرسد. بیمار پمپ را پس از فعالیت جنسی دوباره فشار میدهد تا باد سیلندرها خالی شود و مایع به داخل مخزن برگردد.
- پروتز آلت انعطافپذیر: طراحی پروتز انعطافپذیر سادهتر از پروتز بادکنکی است. پروتز انعطافپذیر از میلههای قابل خمشدنی تشکیل میشود که طی عمل جراحی در آلت قرار داده میشوند. بیمار با دستکاری و تنظیم این میلهها میتواند آلت را به صورت سفت و صاف یا نرم و افتاده دربیاورد. پروتز آلت انعطافپذیر، برخلاف پروتز بادی به فشار دادن پمپ یا انتقال مایع نیاز ندارد. پروتز آلت انعطافپذیر همواره در حالت نیمهسخت است و اگر نیازی به استفاده از آن نباشد، بیمار میتواند آن را رو به پایین خم کند.
- پروتز آلت ترکیبی: پروتز ترکیبی از ترکیبی از ویژگیهای هر دو نوع پروتز بادی و انعطافپذیر برخوردار است. پروتز ترکیبی یک میلۀ منعطف در یک بخش آلت و یک بخش بادی در قسمت دیگر دارد. این طراحی انعطافپذیری بیشتر و حس طبیعیتری را در مقایسه با پروتز انعطافپذیر در اختیار میگذارد. بخش بادی نیز رسیدن به نعوظ سفتتری را در زمان دلخواه ممکن میسازد.
پروتز آلت با توجه به عاملهای متعددی مانند ترجیح فردی بیمار، ملاحظات کالبدشناختی و تخصص جراح انتخاب میشود. هر نوع پروتز آلت مزایا و ملاحظات خاص خود را دارد. متخصص پروتز آلت مناسب را با توجه به نیازها و شرایط خاص هر بیمار انتخاب میکند.
کاندیداهای درمان اختلال نعوظ با پروتز آلت چه کسانی هستند؟
پروتز آلت عموماً برای درمان اختلال نعوظ شدید و به بیمارانی توصیه میشود که از دیگر روشهای درمان نتیجه نگرفتهاند یا به بیماری خاصی مبتلا هستند که انجام درمانهای دیگر را غیرممکن میسازد. متقاضیان پروتز آلت شامل گروههای زیر میشوند:
- بیماران مبتلا به اختلال نعوظ با علتهای فیزیولوژیک یا اندامی: اگر علت زمینهای اختلال نعوظ به مشکلات کالبدشناختی، مانند آسیب دیدن عصبها یا رگهای آلت، مربوط باشد یا پیامد ابتلا به عارضههایی مانند بیماری پیرونی باشد، پروتز آلت میتواند درمان مناسبی باشد.
- بیمارانی که از درمانهای دیگر نتیجه نگرفتهاند: پروتز آلت غالباً زمانی توصیه میشود که دیگر درمانهای محافظهکارانۀ اختلال نعوظ، مانند مصرف داروهای خوراکی (ویاگرا، سیالیس)، دستگاه خلأ (وکیوم) نعوظ یا تزریق، نتایج رضایتبخشی را به دست نداده باشد یا بیمار به خوبی قادر به تحملشان نباشد.
- افراد مبتلا به بیماریهای دیگر: بعضی بیماریها مانند دیابت، آسیبهای نخاعی یا سرطان پروستات تأثیر قابلتوجهی بر عملکرد نعوظ میگذارند. اگر این گروه از بیماران نتایج رضایتبخشی از درمانهای دیگر نگرفته باشند یا مانعی برای انجام درمانهای دیگر وجود داشته باشد، امکان جراحی پروتز آلت بررسی میشود.
- بیماران خواستار راهحل دائمی: پروتز آلت راهحلی بلندمدت و مطمئن برای اختلال نعوظ به شمار میآید. پروتز آلت برای افرادی مناسب است که به دنبال روش دائمیتری برای بازیابی عملکرد جنسی میگردند.
چگونه برای جراحی پروتز آلت تناسلی آماده شویم؟
توصیههای مهم زیر را برای آمادگی قبل از جراحی پروتز آلت رعایت کنید:
- برای اینکه مطمئن شوید متقاضی مناسبی برای جراحی پروتز آلت هستید، با متخصص اورولوژی مشورت کنید.
- ارزیابی پزشکی، شامل آزمایشها و معاینههای لازم را انجام بدهید تا از سلامت عمومیتان مطمئن شوید و خطرهای احتمالی را شناسایی کنید.
- فهرست داروهای مصرفیتان را در اختیار پزشک بگذارید تا پزشک دستور مصرف داروها را در صورت لزوم تغییر بدهد یا مصرف داروهای خاص را قبل از جراحی قطع کند.
- تغییرات لازم را در سبک زندگیتان ایجاد کنید، برای مثال تغذیۀ سالم داشته باشید، بهطور منظم ورزش کنید، سیگار نکشید و مشروبات الکلی مصرف نکنید.
- توصیههای پزشک دربارۀ آمادگی قبل از عمل، برای مثال مدت زمان ناشتایی و استفاده از صابون آنتیباکتریال خاص، را به دقت رعایت کنید.
- برنامهریزیهای لازم، شامل رفت و آمد به مرکز جراحی و کمک داشتن در روز عمل، را برای جراحی بکنید.
عمل تعبیه پروتز آلت تناسلی چگونه انجام میشود؟
جراحی کاشت پروتز آلت عموماً طی مراحل زیر انجام میشود:
- بیهوشی/ بیحسی: بیهوشی عمومی یا بیحسی در ناحیه تحت جراحی انجام میشود تا اطمینان حاصل شود که بیمار در طول عمل راحت خواهد بود.
- برش: جراح برشی را در پایین شکم یا کیسۀ بیضه ایجاد میکند؛ محل ایجاد برش به نوع پروتز انتخابی بستگی دارد.
- جایگذاری پروتز: متخصص پروتز آلت، از نوع بادی یا انعطافپذیر، را جایگذاری میکند و در محل مناسب درون آلت قرار میدهد.
- بستن: جراح برش را با دقت با استفاده از بخیه یا استیپل جراحی میبندد.
جزئیات خاص جراحی متغیر است و به نوع پروتز انتخابی و شرایط خاص هر بیمار بستگی دارد.
مراقبتهای بعد از کاشت پروتز آلت
مراقبت بعد از کاشت پروتز آلت شامل موارد زیر میشود:
- مدت زمان بستری بودن در بیمارستان: ممکن است برای تحتنظر بودن و مدیریت درد لازم باشد یک یا دو روز در بیمارستان بستری شوید.
- مدیریت درد: داروهای مسکن تجویزی را طبق دستور مصرف کنید و درد مداوم یا شدید را به پزشک معالجتان گزارش بدهید.
- مراقبت از زخم: دستورات پزشک را دربارۀ مراقبت از زخم، مانند خشک و تمیز نگه داشتن محل جراحی، به دقت رعایت کنید.
- محدودیت فعالیتها: طبق دستور پزشک معالجتان تا مدتی معین از انجام فعالیتهای بدنی سنگین، بلند کردن بارهای سنگین و فعالیت جنسی خودداری کنید.
- ویزیت بعد از عمل و پیگیریهای تکمیلی: پس از عمل در وقتهای تعیینشده به پزشک مراجعه کنید تا ایشان روند بهبود را تحتنظر داشته باشند، مشکلات یا نگرانیهایتان را با ایشان در میان بگذارید و راهنمایی لازم را دربارۀ ازسرگیری تدریجی فعالیتهای روزمره دریافت کنید.
عوارض درمان اختلال نعوظ با پروتز آلت
عوارض درمان اختلال نعوظ با پروتز (ایمپلنت) آلت شامل موارد زیر میشود:
- عفونت: ممکن است محل جراحی عفونت کند و درمان با آنتیبیوتیک ضرورت پیدا کند. چنانچه عفونت شدید باشد، پروتز آلت موقتاً بیرون آورده میشود.
- مشکلات مکانیکی: مشکلات مکانیکی مانند از کار افتادن یا نقص عملکردی پروتز گاهی بروز مییابد. در این صورت لازم است جراحی دیگری برای تعمیر یا تعویض پروتز انجام شود.
- درد یا ناراحتی: برخی بیماران در محل پروتز یا نواحی اطراف آن احساس درد یا ناراحتی میکنند. چنین دردی را میتوان با مصرف مسکن یا در صورت لزوم، مداخلههای درمانی دیگر کنترل کرد.
- کاهش طول آلت در حالت نعوظ: طول آلت در حالت نعوظ در موارد نادر اندکی کم میشود. این مشکل به دلیل موقعیتدهی پروتز یا تشکیل بافت همبند جای زخم (اسکار) پس از جراحی بروز مییابد.
- عوارض روانی یا هیجانی: عادت کردن به وجود پروتز آلت گاهی با اثرهای هیجانی یا روانی همراه است. مشاوره یا پشتیبانی برای رفع نگرانیها یا مشکلات ایجادشده مفید است.
هزینه درمان اختلال نعوظ با پروتز آلت
هزینۀ جراحی پروتز آلت بسیار متغیر است و به عاملهای متعددی مانند موقعیت جغرافیایی کلینیک، مرکز درمانی محل انجام عمل، نوع پروتز انتخابی و دیگر عاملهای خاص مرتبط با وضعیت هر بیمار بستگی دارد. بهترین کار برای مطلع شدن از برآورد دقیقی از هزینۀ جراحی پروتز آلت این است که با پزشک مشورت کنید یا با مرکز درمانی تماس بگیرید.
| این مطلب مفید بود ؟ |    ( تعداد رای دهنده ۹, میانگین امتیاز: ۳,۷۸ از ۵)  Loading... |