متن دعای جوشن کبیر با ترجمه ☀️ عکس با کیفیت دعای جوشن کبیر ☀️ دانلود فایل صوتی دعای جوشن کبیر با صدای فرهمند، سماواتی، میرداماد و میثم مطیعی را در ادامه خواهید دید.

دعای جوشن کبیر در کتاب های «بلدالامین» و «مصباح» کفعمی آمده؛ از حضرت سید الساجدین(علیه السلام)، از پدر ایشان از جدّ بزرگوارش حضرت رسول(صلی الله علیه وآله) روایت شده: این دعا را جبرئیل برای آن حضرت در یکی از جنگ ها فرود آورد، درحالی که زره سنگینی بر تن آن جناب قرار داشت، به گونه ای که سنگینی آن بدن مبارک آن حضرت را به درد آورده بود. جبرئیل عرضه داشت: یا محمّد؛ پروردگارت به تو سلام می رساند و می فرماید: این جوشن [زره] را از تن خود بیرون کن و این دعا را بخوان که برای تو و امّتت موجب ایمنی است.
ثواب خواندن دعای جوشن کبیر
سپس شرحی در فضیلت این دعا ذکر فرموده که اینجا جای بیان همه آن نیست ولی به برخی از آن اشاره می کنم از جمله آنکه: هرکه آن را بر کفنش بنویسد، خدا به احترام آن او را به آتش نمی افکند و هرکه آن را در اول ماه رمضان با نیت خالص و دلی پاک بخواند، حق تعالی بهره مندی [از خیر دنیا و آخرت] را روزی او می کند و برای وی هفتاد هزار فرشته می آفریند که خدا را تسبیح و تقدیس کنند و ثوابش را برای او قرار دهند.
در ادامه نیز فضیلت زیادی روایت کرده تا آنکه فرمود: هرکه آن را در ماه رمضان «سه بار» بخواند، خدا بدن او را بر آتش جهنم حرام می کند و بهشت را برای او واجب می گرداند و دو فرشته را بر او می گمارد تا او را از گناهان حفظ کنند و در طول زندگی خود در امان خدا باشد؛
و در پایان روایت آمده: امام حسین(علیه السلام) فرمود: پدرم علی بن ابیطالب به حفظ این دعا وصیت کرد و نیز اینکه آن را بر کفن ایشان بنویسم و به اهل خود بیاموزم و آنان را به خواندنش تشویق کنم. این دعا مشتمل بر هزار نام از نام های خدا است و اسم اعظم نیز در آن است.
فقیر گوید: از این روایت دو نکته استفاده می شود:
نوشتن دعای جوشن کبیر بر روی کفن
اوّل: استحباب نوشتن این دعا بر کفن چنان که علاّمه بحر العلوم (عطر مرقده) در کتاب «الدرّه» به آن اشاره فرموده است:
وَسُنَّ أَنْ یکتَبَ بِالْأَ کفانِ شَهادَهُ الإِسْلامِ وَالإِیمانِ وَهَکذا کتابَهُ الْقُرْآنِ وَالْجَوْشَنِ الْمَنْعُوتِ بِالْأَمانِ
شد مستحب نوشتنش بر اکفان گواه بر اسلام و هم بر ایمان و هم نوشتن کتاب قرآن و جوشن آن دعای امن و امان
خواندن دعای جوشن کبیر در روز اول ماه رمضان
دوم: استحباب خواندن این دعا در اوّل ماه رمضان.
و امّا درباره قرائت آن در خصوص شب های قدر باید گفت، ذکری از آن در این روایت نیامده است ولی علاّمه مجلسی (قدس سره روحه) در کتاب «زاد المعاد» آن را در ضمن اعمال شب های قدر بیان کرده است و در برخی از روایات نیز وارد شده که دعای «جوشن کبیر» را در هر یک از شب های قدر بخوانند؛ و برای ما در این مقام فرمایش علاّمه مجلسی (أحلّه اللّه دار السّلام) کافی است. در هر صورت این دعا مشتمل بر صد بند است و هر بندی مشتمل بر ده نام از نام های خداست که در آخر هر بند باید گفت:
سُبْحانَک یا لَاإِلهَ إِلّا أَنْتَ، الْغَوْثَ الْغَوْثَ، خَلِّصْنا مِنَ النَّارِ یا رَبِّ.
منزّهی تو ای که معبودی جز تو نیست، فریادرس فریادرس، ما را از آتش برهان ای پروردگار
و در کتاب «بلدالامین» آمده است که در آغاز هر بند «بسم اللّه» بگوید و در آخرش:
سُبْحانَک یا لَاإِلهَ إِلّا أَنْتَ، الْغَوْثَ الْغَوْثَ، صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَخَلِّصْنا مِنَ النَّارِ یا رَبِّ، یا ذَا الْجَلالِ وَالْإِکرامِ، یا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ.
منزّهی تو ای که معبودی جز تو نیست، فریادرس فریادرس، بر محمد و خاندانش درود فرست و ما را ای پروردگار از آتش رهایی بخش، ای دارنده بزرگی و رأفت و محبت، ای مهربان ترین مهربانان.
دانلود دعای جوشن کبیر با صدای فرهمند
» دانلود کنید «
دانلود دعای جوشن کبیر با صدای میثم مطیعی
» دانلود کنید «
دانلود دعای جوشن کبیر با صدای سماواتی
» دانلود کنید «
دانلود دعای جوشن کبیر با صدای میرداماد
» دانلود کنید «
متن دعای جوشن کبیر با ترجمه دقیق
اَللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا اللَّهُ یَا رَحْمَانُاى خدا از تو درخواست مى کنم به اسم مبارکت اى الله اى بخشندهیَا رَحِیمُ یَا کَرِیمُ یَا مُقِیمُ یَا عَظِیمُ یَا قَدِیمُ یَا عَلِیمُ یَا حَلِیمُ یَا حَکِیمُاى مهربان اى کریم اى نگهدار اى بزرگ اى قدیم اى دانا اى بردبار اى حکیمسُبْحَانَکَ یَا لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ خَلِّصْنَا مِنَ النَّارِ یَا رَبِپاک و منزهى تو اى خدایى که جز تو خدایى نیست به تو پناه آوردم به تو پناه آوردم ما را از آتش قهرت آزاد کن اى پروردگار منیَا سَیِّدَ السَّادَاتِ یَا مُجِیبَ الدَّعَوَاتِ یَا رَافِعَ الدَّرَجَاتِ یَا وَلِیَّ الْحَسَنَاتِ یَا غَافِرَ الْخَطِیئَاتِاى بزرگ بزرگان اى اجابت کننده دعاى خلقان اى بخشنده مرتبه هاى بلند اى دوستدار نیکویى ها اى آمرزنده خطاهایَا مُعْطِیَ الْمَسْأَلاَتِ یَا قَابِلَ التَّوْبَاتِ یَا سَامِعَ الْأَصْوَاتِ یَا عَالِمَ الْخَفِیَّاتِ یَا دَافِعَ الْبَلِیَّاتِ اى عطا کننده سؤال ها اى پذیرنده توبهها اى شنونده صداها اى داناى سر نهان ها اى برطرف کننده بلاهایَا خَیْرَ الْغَافِرِینَ یَا خَیْرَ الْفَاتِحِینَ یَا خَیْرَ النَّاصِرِینَ یَا خَیْرَ الْحَاکِمِینَ یَا خَیْرَ الرَّازِقِینَاى بهترین آمرزندگان اى بهترین گشایندگان اى بهترین یاوران اى بهترین داوران اى بهترین روزى دهندگانیَا خَیْرَ الْوَارِثِینَ یَا خَیْرَ الْحَامِدِینَ یَا خَیْرَ الذَّاکِرِینَ یَا خَیْرَ الْمُنْزِلِینَ یَا خَیْرَ الْمُحْسِنِینَ اى بهترین وارثان اى بهترین ستایش کنندگان اى بهترین یاد کنندگان اى بهترین نازل کنندگان اى بهترین احسان کنندگانیَا مَنْ لَهُ الْعِزَّهُ وَ الْجَمَالُ یَا مَنْ لَهُ الْقُدْرَهُ وَ الْکَمَالُ یَا مَنْ لَهُ الْمُلْکُ وَ الْجَلاَلُاى آنکه عزت و جمال مختص اوست اى آنکه قدرت و کمال مختص اوست اى آنکه دارایى و جلال مختص اوستیَا مَنْ هُوَ الْکَبِیرُ الْمُتَعَالِ یَا مُنْشِئَ السَّحَابِ الثِّقَالِ یَا مَنْ هُوَ شَدِیدُ الْمِحَالِاى آنکه بزرگ و بلند مرتبهاى پدید آرنده ابرهاى سنگین اى آنکه قوت و مکر و انتقامش (در مقابل مکاران) بسیار سخت استیَا مَنْ هُوَ سَرِیعُ الْحِسَابِ یَا مَنْ هُوَ شَدِیدُ الْعِقَابِ یَا مَنْ عِنْدَهُ حُسْنُ الثَّوَابِ یَا مَنْ عِنْدَهُ أَمُّ الْکِتَابِ اى آنکه محاسبه اش زود و آسان است اى آنکه عقابش بسیار سخت است اى آنکه پاداش نیکو (ى بهشت رضوان) نزد اوست اى آنکه اصل علوم و حقایق نزد اوستاللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا حَنَّانُ یَا مَنَّانُ یَا دَیَّانُ یَا بُرْهَانُخدایا از تو درخواست مى کنم به نامت اى مشفق مهربان اى نعمت بخش اى پاداش دهنده اى دلیل گمراهانیَا سُلْطَانُ یَا رِضْوَانُ یَا غُفْرَانُ یَا سُبْحَانُ یَا مُسْتَعَانُ یَا ذَا الْمَنِّ وَ الْبَیَانِاى پادشاه عالم اى مایه خوشنودى خلق اى بخشنده گناهان اى پاک و منزه از نقص اى عون و یاور بندگان اى بخشنده نعمت نطق و بیانیَا مَنْ تَوَاضَعَ کُلُّ شَیْءٍ لِعَظَمَتِهِ یَا مَنِ اسْتَسْلَمَ کُلُّ شَیْءٍ لِقُدْرَتِهِ یَا مَنْ ذَلَّ کُلُّ شَیْءٍ لِعِزَّتِهِاى آنکه مقابل عظمت تمام موجودات متواضعند اى آنکه پیش قدرتت همه اشیاء تسلیمند اى آنکه در برابر عزتت همه اشیاء ذلیلندیَا مَنْ خَضَعَ کُلُّ شَیْءٍ لِهَیْبَتِهِ یَا مَنِ انْقَادَ کُلُّ شَیْءٍ مِنْ خَشْیَتِهِ یَا مَنْ تَشَقَّقَتِ الْجِبَالُ مِنْ مَخَافَتِهِاى آنکه در مقام هیبتت همه اشیاء خاضع و ترسانند اى آنکه از ترس تو کلیه موجودات مطیع و منقادند اى آنکه کوه ها (و سرکشان عالم) از خوفت متزلزلندیَا مَنْ قَامَتِ السَّمَاوَاتُ بِأَمْرِهِ یَا مَنِ اسْتَقَرَّتِ الْأَرَضُونَ بِإِذْنِهِاى آنکه آسمان ها به امرت پایدار است اى آنکه زمین ها به فرمانت برقرار استیَا مَنْ یُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ یَا مَنْ لاَ یَعْتَدِی عَلَى أَهْلِ مَمْلَکَتِهِاى آنکه رعد به تسبیح و ستایشت در خروش است اى پادشاهى که اعتنا و احتیاجى به اهل مملکت ندارىیَا غَافِرَ الْخَطَایَا یَا کَاشِفَ الْبَلاَیَا یَا مُنْتَهَى الرَّجَایَااى بخشنده گناهان اى برطرف کننده بلاها اى منتهاى امیدهایَا مُجْزِلَ الْعَطَایَا یَا وَاهِبَ الْهَدَایَا یَا رَازِقَ الْبَرَایَا یَا قَاضِیَ الْمَنَایَااى معطى بزرگ عطاها اى بخشنده هدیه ها اى روزى دهنده بندگان اى بر آرنده حاجات و آرزوهایَا سَامِعَ الشَّکَایَا یَا بَاعِثَ الْبَرَایَا یَا مُطْلِقَ الْأُسَارَىاى شنونده شکوه ها اى برانگیزنده خلایق اى آزاد کننده اسیرانیَا ذَا الْحَمْدِ وَ الثَّنَاءِ یَا ذَا الْفَخْرِ وَ الْبَهَاءِ یَا ذَا الْمَجْدِ وَ السَّنَاءِاى صاحب حمد و ثناء اى صاحب تفاخر و ابهت اى صاحب مجد و بزرگىیَا ذَا الْعَهْدِ وَ الْوَفَاءِ یَا ذَا الْعَفْوِ وَ الرِّضَاءِ یَا ذَا الْمَنِّ وَ الْعَطَاءِاى صاحب عهد و وفا اى صاحب عفو و خوشنودى اى صاحب نعمت و احسانیَا ذَا الْفَصْلِ وَ الْقَضَاءِ یَا ذَا الْعِزِّ وَ الْبَقَاءِ یَا ذَا الْجُودِ وَ السَّخَاءِ یَا ذَا الْآلاَءِ وَ النَّعْمَاءِاى صاحب فصل و فرمان اى صاحب عزت و ابدیت اى صاحب جود و سخاوت اى صاحب انواع نعمت هاى ظاهر و باطناللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا مَانِعُ یَا دَافِعُ یَا رَافِعُ یَا صَانِعُخدایا از تو مسئلت مى کنم به اسم مبارکت اى منع کننده اى برطرف کننده اى بلند کننده اى آفرینندهیَا نَافِعُ یَا سَامِعُ یَا جَامِعُ یَا شَافِعُ یَا وَاسِعُ یَا مُوسِعُاى نفع رساننده اى شنونده اى جمع آرنده اى شفاعت کننده اى وسیع رحمت یَا صَانِعَ کُلِّ مَصْنُوعٍ یَا خَالِقَ کُلِّ مَخْلُوقٍ یَا رَازِقَ کُلِّ مَرْزُوقٍاى آفریننده هر مصنوع اى خلق کننده هر مخلوق اى روزى دهنده هر روزى خواریَا مَالِکَ کُلِّ مَمْلُوکٍ یَا کَاشِفَ کُلِّ مَکْرُوبٍ یَا فَارِجَ کُلِّ مَهْمُومٍاى مالک هر ملک و دارایى اى برطرف کننده هر رنج و سختى اى زایل کننده هر غم و اندوهیَا رَاحِمَ کُلِّ مَرْحُومٍ یَا نَاصِرَ کُلِّ مَخْذُولٍ یَا سَاتِرَ کُلِّ مَعْیُوبٍ یَا مَلْجَأَ کُلِّ مَطْرُودٍاى ترحم کننده هر مرحوم اى یارى کننده به هر بى کس اى پرده پوش عیوب خلق اى پناه گریختگانیَا عُدَّتِی عِنْدَ شِدَّتِی یَا رَجَائِی عِنْدَ مُصِیبَتِی یَا مُونِسِی عِنْدَ وَحْشَتِیاى ذخیره من در روز سختى اى امید من هنگام مصیبت اى مونس من هنگام ترس و وحشتیَا صَاحِبِی عِنْدَ غُرْبَتِی یَا وَلِیِّی عِنْدَ نِعْمَتِی یَا غِیَاثِی عِنْدَ کُرْبَتِیاى رفیق من در حال غربت اى دوست دار و ولى من در حال نعمت اى فریادرس من وقت سختى منیَا دَلِیلِی عِنْدَ حَیْرَتِی یَا غَنَائِی عِنْدَ افْتِقَارِی یَا مَلْجَئِی عِنْدَ اضْطِرَارِی یَا مُعِینِی عِنْدَ مَفْزَعِیاى دلیل و رهبر من وقت حیرانى من اى دارایى من در روز نیازمندى اى پناه من وقت اضطرار و پریشانى اى یاور و دادرس من هنگام ترس و هراسیَا عَلاَّمَ الْغُیُوبِ یَا غَفَّارَ الذُّنُوبِ یَا سَتَّارَ الْعُیُوبِ یَا کَاشِفَ الْکُرُوبِاى داناى همه عوالم غیب و اسرار نهان اى بخشنده گناهان اى پرده پوش عیب ها اى برطرف کننده رنج و مشقت هایَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ یَا طَبِیبَ الْقُلُوبِ یَا مُنَوِّرَ الْقُلُوبِاى گرداننده دل ها اى طبیب دل ها اى روشنى بخش دل هایَا أَنِیسَ الْقُلُوبِ یَا مُفَرِّجَ الْهُمُومِ یَا مُنَفِّسَ الْغُمُومِاى انیس پاک دل ها اى برطرف کننده اندوه ها اى زایل کننده غم هااللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا جَلِیلُ یَا جَمِیلُخدایا از تو درخواست مى کنم به اسم مبارکت اى با جلال و اى با جمالیَا وَکِیلُ یَا کَفِیلُ یَا دَلِیلُ یَا قَبِیلُ یَا مُدِیلُ یَا مُنِیلُ یَا مُقِیلُ یَا مُحِیلُاى نگه دار خلق اى کفیل امر بندگان اى رهنما اى متوجه به عالم اى غالب بر دولت ها اى عطا بخش اى درگذرنده اى متصرف در عالم یَا دَلِیلَ الْمُتَحَیِّرِینَ یَا غِیَاثَ الْمُسْتَغِیثِینَ یَا صَرِیخَ الْمُسْتَصْرِخِینَاى رهنماى متحیران اى دادرس دادخواهان اى فریادرس فریاد کنانیَا جَارَ الْمُسْتَجِیرِینَ یَا أَمَانَ الْخَائِفِینَ یَا عَوْنَ الْمُؤْمِنِینَاى پناه بخش پناه جویندگان اى امان قلب ترسناکان اى یاور اهل ایمانیَا رَاحِمَ الْمَسَاکِینِ یَا مَلْجَأَ الْعَاصِینَ یَا غَافِرَ الْمُذْنِبِینَ یَا مُجِیبَ دَعْوَهِ الْمُضْطَرِّینَ اى ترحم کننده به حال مسکینان اى ملجأ و پناه اهل عصیان اى آمرزنده گناه کاران اى اجابت کننده دعاى مضطرین و پریشان حالانیَا ذَا الْجُودِ وَ الْإِحْسَانِ یَا ذَا الْفَضْلِ وَ الاِمْتِنَانِ یَا ذَا الْأَمْنِ وَ الْأَمَانِاى صاحب جود و احسان اى داراى فضل و کرم و نعمت به بندگان اى بخشنده امنیت و امانیَا ذَا الْقُدْسِ وَ السُّبْحَانِ یَا ذَا الْحِکْمَهِ وَ الْبَیَانِ یَا ذَا الرَّحْمَهِ وَ الرِّضْوَانِاى خداوند پاک و منزه از نقصان اى داراى حکمت و علم به همه خلقان اى داراى لطف و رحمت بى پایانیَا ذَا الْحُجَّهِ وَ الْبُرْهَانِ یَا ذَا الْعَظَمَهِ وَ السُّلْطَانِ یَا ذَا الرَّأْفَهِ وَ الْمُسْتَعَانِ یَا ذَا الْعَفْوِ وَ الْغُفْرَانِاى صاحب دلیل و برهان اى صاحب عظمت و سلطنت بر عالمیان اى داراى رأفت و یاورى به بندگان اى صاحب عفو و آمرزش معصیت کارانیَا مَنْ هُوَ رَبُّ کُلِّ شَیْءٍ یَا مَنْ هُوَ إِلَهُ کُلِّ شَیْءٍاى آنکه پروردگار تمام موجوداتى اى آنکه خداى همه مخلوقاتىیَا مَنْ هُوَ خَالِقُ کُلِّ شَیْءٍ یَا مَنْ هُوَ صَانِعُ کُلِّ شَیْءٍ یَا مَنْ هُوَ قَبْلَ کُلِّ شَیْءٍاى آنکه آفریننده کلیه ممکناتى اى آنکه سازنده کل اشیایى اى آنکه پیش از همه موجوداتىیَا مَنْ هُوَ بَعْدَ کُلِّ شَیْءٍ یَا مَنْ هُوَ فَوْقَ کُلِّ شَیْءٍ یَا مَنْ هُوَ عَالِمٌ بِکُلِّ شَیْءٍاى آنکه بعد از تمام موجوداتى اى آنکه بالاى همه موجوداتى اى آنکه داناى به تمام اشیایىیَا مَنْ هُوَ قَادِرٌ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ یَا مَنْ هُوَ یَبْقَى وَ یَفْنَى کُلُّ شَیْءٍاى آنکه تواناى بر همه اشیایى اى آنکه تنها باقى اوست و همه چیز دیگر فانى استاللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا مُؤْمِنُ یَا مُهَیْمِنُ یَا مُکَوِّنُ یَا مُلَقِّنُخدایا از تو درخواست مى کنم به اسم مبارکت اى خداى ایمنى بخش اى مقتدر اى آفریننده اى آموزندهیَا مُبَیِّنُ یَا مُهَوِّنُ یَا مُمَکِّنُ یَا مُزَیِّنُ یَا مُعْلِنُ یَا مُقَسِّمُاى روشن کننده اى آسان کننده اى قدرت بخشنده اى زینت بخش اى آشکار سازنده اى قسمت کننده هر چیزیَا مَنْ هُوَ فِی مُلْکِهِ مُقِیمٌ یَا مَنْ هُوَ فِی سُلْطَانِهِ قَدِیمٌ یَا مَنْ هُوَ فِی جَلاَلِهِ عَظِیمٌاى آنکه در ملکت برقرارى اى آنکه سلطنتت قدیم و ابدى است اى آنکه در جلال و جبروت بزرگىیَا مَنْ هُوَ عَلَى عِبَادِهِ رَحِیمٌ یَا مَنْ هُوَ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌاى آنکه بر بندگان مهربانى اى آنکه به همه چیز دانایىیَا مَنْ هُوَ بِمَنْ عَصَاهُ حَلِیمٌ یَا مَنْ هُوَ بِمَنْ رَجَاهُ کَرِیمٌاى آنکه بر معصیت کاران حلیم و بردبارى اى آنکه بر امیدواران به لطفت کریم و بخشنده اىیَا مَنْ هُوَ فِی صُنْعِهِ حَکِیمٌ یَا مَنْ هُوَ فِی حِکْمَتِهِ لَطِیفٌ یَا مَنْ هُوَ فِی لُطْفِهِ قَدِیمٌاى آنکه در آفرینشت با علم و حکمتى اى آنکه در عین حکمتت با لطف و عنایتى اى آنکه لطف و رحمتت ازلى استیَا مَنْ لاَ یُرْجَى إِلاَّ فَضْلُهُ یَا مَنْ لاَ یُسْأَلُ إِلاَّ عَفْوُهُ یَا مَنْ لاَ یُنْظَرُ إِلاَّ بِرُّهُاى آنکه بجز فضل و رحمتت امیدوارى نیست اى آنکه بجز عفو و بخششت جاى درخواستى نیست اى آنکه جز به احسان تو چشم امیدى نیستیَا مَنْ لاَ یُخَافُ إِلاَّ عَدْلُهُ یَا مَنْ لاَ یَدُومُ إِلاَّ مُلْکُهُاى آنکه جز عدل تو جاى ترسى نیست اى آنکه جز پادشاهى تو هیچ حکومتى پاینده نیستیَا مَنْ لاَ سُلْطَانَ إِلاَّ سُلْطَانُهُ یَا مَنْ وَسِعَتْ کُلَّ شَیْءٍ رَحْمَتُهُ یَا مَنْ سَبَقَتْ رَحْمَتُهُ غَضَبَهُاى آنکه هیچ سلطنتى جز پادشاهى تو نیست اى آنکه رحمت واسعه ات همه اشیا را فرا گرفته اى آنکه رحمتت بر غضبت سبقت گرفته استیَا مَنْ أَحَاطَ بِکُلِّ شَیْءٍ عِلْمُهُ یَا مَنْ لَیْسَ أَحَدٌ مِثْلَهُاى آنکه علمت به همه چیز احاطه دارد اى خدایى که هیچکس مانند تو نیستیَا فَارِجَ الْهَمِّ یَا کَاشِفَ الْغَمِّ یَا غَافِرَ الذَّنْبِ یَا قَابِلَ التَّوْبِاى شاد کن دلهاى اندوهناک اى نشاط بخش خاطر غمناک اى آمرزنده گناه خلق اى پذیرنده توبه بندگانیَا خَالِقَ الْخَلْقِ یَا صَادِقَ الْوَعْدِ یَا مُوفِیَ الْعَهْدِاى آفریننده خلق اى راست وعده اى وفا کننده به عهدیَا عَالِمَ السِّرِّ یَا فَالِقَ الْحَبِّ یَا رَازِقَ الْأَنَامِاى داناى سر عالم اى رویاننده دانه اى روزى دهنده خلقاللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا عَلِیُّ یَا وَفِیُّ یَا غَنِیُّ یَا مَلِیُخدایا از تو درخواست مى کنم به اسم مبارکت اى خداى بلند مرتبه اى وفا کننده اى بى نیاز اى داراى مطلقیَا حَفِیُّ یَا رَضِیُّ یَا زَکِیُّ یَا بَدِیُّ یَا قَوِیُّ یَا وَلِیُاى مشفق به خلق اى خوشنودى بخش اى خداى پاک و منزه اى پدید آرنده اى توانا اى دوستداریَا مَنْ أَظْهَرَ الْجَمِیلَ یَا مَنْ سَتَرَ الْقَبِیحَ یَا مَنْ لَمْ یُؤَاخِذْ بِالْجَرِیرَهِاى آنکه آشکار مىسازى حسن و جمالها را اى آنکه قبایح و زشتىها را پنهان مى سازى اى آنکه بندگان را به گناه نمى گیرىیَا مَنْ لَمْ یَهْتِکِ السِّتْرَ یَا عَظِیمَ الْعَفْوِ یَا حَسَنَ التَّجَاوُزِ یَا وَاسِعَ الْمَغْفِرَهِاى آنکه پرده کس نمى درى اى بزرگ بخشش اى نیکو گذشت اى بى حد وسیع آمرزشیَا بَاسِطَ الْیَدَیْنِ بِالرَّحْمَهِ یَا صَاحِبَ کُلِّ نَجْوَى یَا مُنْتَهَى کُلِّ شَکْوَى اى دو دست (فضل و احسان) گشوده به رحمت اى آگاه از هر راز نهان اى مرجع هر شکوه و حاجت خلقیَا ذَا النِّعْمَهِ السَّابِغَهِ یَا ذَا الرَّحْمَهِ الْوَاسِعَهِ یَا ذَا الْمِنَّهِ السَّابِقَهِ یَا ذَا الْحِکْمَهِ الْبَالِغَهِ یَا ذَا الْقُدْرَهِ الْکَامِلَهِاى نعمت بخش بى حد و حساب اى داراى رحمت وسیع بى پایان اى صاحب احسان پیش (از وجود و پیش از سؤال خلق) اى داراى حکمت بى انتها اى داراى قدرت کاملهیَا ذَا الْحُجَّهِ الْقَاطِعَهِ یَا ذَا الْکَرَامَهِ الظَّاهِرَهِ یَا ذَا الْعِزَّهِ الدَّائِمَهِ یَا ذَا الْقُوَّهِ الْمَتِینَهِ یَا ذَا الْعَظَمَهِ الْمَنِیعَهِاى داراى حجت و برهان روشن اى صاحب کرامت آشکار اى داراى عزت ابدى اى داراى قوت استوار اى داراى بزرگى و عظمتیَا بَدِیعَ السَّمَاوَاتِ یَا جَاعِلَ الظُّلُمَاتِ یَا رَاحِمَ الْعَبَرَاتِ یَا مُقِیلَ الْعَثَرَاتِاى آفریننده سماوات اى قرار دهنده ظلمات اى ترحم کننده به چشم گریان اى پذیرنده توبه خطا کارانیَا سَاتِرَ الْعَوْرَاتِ یَا مُحْیِیَ الْأَمْوَاتِ یَا مُنْزِلَ الْآیَاتِاى پوشاننده عیوب و زشتیها اى زنده کننده مردگان اى نازل کننده آیاتیَا مُضَعِّفَ الْحَسَنَاتِ یَا مَاحِیَ السَّیِّئَاتِ یَا شَدِیدَ النَّقِمَاتِاى افزون کننده حسنات اى محو کننده سیئات اى سخت انتقام کشنده (از ستمگران)اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا مُصَوِّرُ یَا مُقَدِّرُ یَا مُدَبِّرُ یَا مُطَهِّرُ یَا مُنَوِّرُخدایا از تو درخواست مى کنم به نام مبارکت اى صورت آفرین اى تقدیر کننده اى مدبر اى پاک کننده اى روشن کنندهیَا مُیَسِّرُ یَا مُبَشِّرُ یَا مُنْذِرُ یَا مُقَدِّمُ یَا مُؤَخِّرُاى آسان کننده اى بشارت دهنده اى ترساننده اى مقدم کن پیش افتادگان اى مؤخر کن پس ماندگانیَا رَبَّ الْبَیْتِ الْحَرَامِ یَا رَبَّ الشَّهْرِ الْحَرَامِ یَا رَبَّ الْبَلَدِ الْحَرَامِاى خداى خانه مسجد الحرام اى پروردگار ماه با احترام اى رب بلد و شهر محرم (مکه) معظمیَا رَبَّ الرُّکْنِ وَ الْمَقَامِ یَا رَبَّ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ یَا رَبَّ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِاى خداى رکن و مقام (بیت الله) اى خداى مشعر الحرام اى خداى مسجد الحرامیَا رَبَّ الْحِلِّ وَ الْحَرَامِ یَا رَبَّ النُّورِ وَ الظَّلاَمِ یَا رَبَّ التَّحِیَّهِ وَ السَّلاَمِ یَا رَبَّ الْقُدْرَهِ فِی الْأَنَامِ اى خداى فرمان حلال و حرام اى آفریننده روشنى و تاریکى اى خداوند تحیت و درود اى آفریننده قدرت در خلقیَا أَحْکَمَ الْحَاکِمِینَ یَا أَعْدَلَ الْعَادِلِینَ یَا أَصْدَقَ الصَّادِقِینَ یَا أَطْهَرَ الطَّاهِرِینَ یَا أَحْسَنَ الْخَالِقِینَاى حاکمترین حکم فرمایان اى عادلترین داوران اى صادق ترین صادقان اى پاک و منزهترین پاکان اى بهترین آفرینندگانیَا أَسْرَعَ الْحَاسِبِینَ یَا أَسْمَعَ السَّامِعِینَ یَا أَبْصَرَ النَّاظِرِینَ یَا أَشْفَعَ الشَّافِعِینَ یَا أَکْرَمَ الْأَکْرَمِینَ اى بهترین محاسبان اى بهترین شنوندگان اى بهترین بینایان اى بهترین شفیعان اى کریمترین کریمان عالمیَا عِمَادَ مَنْ لاَ عِمَادَ لَهُ یَا سَنَدَ مَنْ لاَ سَنَدَ لَهُ یَا ذُخْرَ مَنْ لاَ ذُخْرَ لَهُاى اعتماد بیچارگان اى نگهدار افتادگان اى ذخیره بینوایانیَا حِرْزَ مَنْ لاَ حِرْزَ لَهُ یَا غِیَاثَ مَنْ لاَ غِیَاثَ لَهُاى نگهبان درماندگان اى پناه بى پناهانیَا فَخْرَ مَنْ لاَ فَخْرَ لَهُ یَا عِزَّ مَنْ لاَ عِزَّ لَهُ یَا مُعِینَ مَنْ لاَ مُعِینَ لَهُاى افتخار آنکه افتخارش تنها به توست اى عزت بخش آنکه تنها از تو عزت مى طلبد اى یاور بى یاورانیَا أَنِیسَ مَنْ لاَ أَنِیسَ لَهُ یَا أَمَانَ مَنْ لاَ أَمَانَ لَهُاى انیس بى مونسان اى امان بخش بى پناهاناللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا عَاصِمُ یَا قَائِمُ یَا دَائِمُ یَا رَاحِمُ یَا سَالِمُخدایا از تو درخواست مى کنم به نام مبارکت اى نگهدار گناه اى نگهبان عالم اى هستى دائم اى مهربان به خلق اى ذات بى نقص و عیبیَا حَاکِمُ یَا عَالِمُ یَا قَاسِمُ یَا قَابِضُ یَا بَاسِطُاى داور اى دانا اى قسمت بخشنده اى گیرنده اى دهنده پر عطایَا عَاصِمَ مَنِ اسْتَعْصَمَهُ یَا رَاحِمَ مَنِ اسْتَرْحَمَهُ یَا غَافِرَ مَنِ اسْتَغْفَرَهُاى عصمت بخش هر که از تو عصمت طلبد اى ترحم کننده به هر که طالب رحمتت باشد اى بخشنده هر که از تو آرمزش طلبدیَا نَاصِرَ مَنِ اسْتَنْصَرَهُ یَا حَافِظَ مَنِ اسْتَحْفَظَهُ یَا مُکْرِمَ مَنِ اسْتَکْرَمَهُاى یارى کننده هر که از تو یارى طلبد اى نگه دارنده هر که از تو محافظت طلبد اى کرم کننده به هر که از تو کرم خواهدیَا مُرْشِدَ مَنِ اسْتَرْشَدَهُ یَا صَرِیخَ مَنِ اسْتَصْرَخَهُ یَا مُعِینَ مَنِ اسْتَعَانَهُ یَا مُغِیثَ مَنِ اسْتَغَاثَهُاى رهنماى هر که از تو هدایت خواهد اى فریادرس هر که تو را به فریاد خواهى طلبد اى معین هر که از تو نصرت طلبد اى پناه هر که از تو پناه طلبد یَا عَزِیزاً لاَ یُضَامُ یَا لَطِیفاً لاَ یُرَامُ یَا قَیُّوماً لاَ یَنَامُ یَا دَائِماً لاَ یَفُوتُ یَا حَیّاً لاَ یَمُوتُ یَا مَلِکاً لاَ یَزُولُاى عزیزى که ذلیل نخواهد بود اى لطیفى که حقیقتش را نتوان یافت اى پاینده که هرگزت خواب نگیرد اى هستى ابدى که نیست نشود اى زنده ابدى که هرگز نمیرد اى پادشاهى که شاهیش انتها نداردیَا بَاقِیاً لاَ یَفْنَى یَا عَالِماً لاَ یَجْهَلُ یَا صَمَداً لاَ یُطْعَمُ یَا قَوِیّاً لاَ یَضْعُفُاى باقى که فنا نگردد اى دانایى که به هیچ امر جاهل نباشد اى بى نیازى که به طعام محتاج نیست اى قوى و توانا که هرگز ناتوان نشوداللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا أَحَدُ یَا وَاحِدُ یَا شَاهِدُ یَا مَاجِدُخدایا از تو درخواست مى کنم به نام مبارکت اى یکتا اى یگانه اى شاهد عالم اى با مجد و کرمیَا حَامِدُ یَا رَاشِدُ یَا بَاعِثُ یَا وَارِثُ یَا ضَارُّ یَا نَافِعُاى ستایش کننده اى رهنماى خلق اى برانگیزنده اى وارث اى زیان رساننده زیانکاران اى سود بخشنده بخلقانیَا أَعْظَمَ مِنْ کُلِّ عَظِیمٍ یَا أَکْرَمَ مِنْ کُلِّ کَرِیمٍ یَا أَرْحَمَ مِنْ کُلِّ رَحِیمٍاى با عظمت ترین بزرگان اى کریمتر از هر کریم اى مهربان تر از هر مهربانیَا أَعْلَمَ مِنْ کُلِّ عَلِیمٍ یَا أَحْکَمَ مِنْ کُلِّ حَکِیمٍ یَا أَقْدَمَ مِنْ کُلِّ قَدِیمٍاى داناتر از هر دانا اى نیکوتر از هر حکیم اى قدیم تر از هر قدیمیَا أَکْبَرَ مِنْ کُلِّ کَبِیرٍ یَا أَلْطَفَ مِنْ کُلِّ لَطِیفٍ یَا أَجَلَّ مِنْ کُلِّ جَلِیلٍ یَا أَعَزَّ مِنْ کُلِّ عَزِیزٍاى بزرگتر از هر بزرگ اى با لطفتر از هر لطیف اى با جلالتر از هر ذى جلال اى عزیزتر از هر با عزتیَا کَرِیمَ الصَّفْحِ یَا عَظِیمَ الْمَنِّ یَا کَثِیرَ الْخَیْرِ یَا قَدِیمَ الْفَضْلِ یَا دَائِمَ اللُّطْفِاى درگذشت کننده به بزرگوارى اى نعمت بخش بزرگاى عطا کننده خیر بسیار اى فضل و احسانت قدیم و ازلى اى لطف و کرمت همیشگىیَا لَطِیفَ الصُّنْعِ یَا مُنَفِّسَ الْکَرْبِ یَا کَاشِفَ الضُّرِّ یَا مَالِکَ الْمُلْکِ یَا قَاضِیَ الْحَقِ اى صنعت در کمال دقت اى برطرف کننده اندوه و مصائب اى رفع کننده درد و رنج و آلام اى مالک ملک وجود اى حاکم به حق و حقیقتیَا مَنْ هُوَ فِی عَهْدِهِ وَفِیٌّ یَا مَنْ هُوَ فِی وَفَائِهِ قَوِیٌّ یَا مَنْ هُوَ فِی قُوَّتِهِ عَلِیٌاى آنکه در عهد وفادارى اى آنکه در وفادارى توانایى اى آنکه در توانایى بلند مرتبه اىیَا مَنْ هُوَ فِی عُلُوِّهِ قَرِیبٌ یَا مَنْ هُوَ فِی قُرْبِهِ لَطِیفٌ یَا مَنْ هُوَ فِی لُطْفِهِ شَرِیفٌاى آنکه در عین علو مرتبه به همه نزدیکى اى آنکه در عین قرب و نزدیکى از همه پنهانى اى آنکه در عین لطف با شرافتىیَا مَنْ هُوَ فِی شَرَفِهِ عَزِیزٌ یَا مَنْ هُوَ فِی عِزِّهِ عَظِیمٌاى آنکه در عین شرافت با عزت و اقتدارى اى آنکه در عین اقتدار با عظمتىیَا مَنْ هُوَ فِی عَظَمَتِهِ مَجِیدٌ یَا مَنْ هُوَ فِی مَجْدِهِ حَمِیدٌاى آنکه در عین عظمت بزرگوارى اى آنکه در عین بزرگوارى ستوده صفاتىاللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا کَافِی یَا شَافِی یَا وَافِی یَا مُعَافِیخدایا از تو درخواست مى کنم به نام مبارکت اى کفایت کننده اى شفا بخشنده اى وفا کننده اى سلامت بخشیَا هَادِی یَا دَاعِی یَا قَاضِی یَا رَاضِی یَا عَالِی یَا بَاقِیاى رهنماى خلق اى دعوت کننده بندگان (به بهشت رحمت) اى حاکم بر جهانیان اى خوشنود اى بلند مرتبه اى وجود باقىیَا مَنْ کُلُّ شَیْءٍ خَاضِعٌ لَهُ یَا مَنْ کُلُّ شَیْءٍ خَاشِعٌ لَهُ یَا مَنْ کُلُّ شَیْءٍ کَائِنٌ لَهُاى آنکه در پیشگاه عظمتت همه خاضعند اى آنکه همه براى تو خاشع و موجودند اى آنکه هر چیز به او به وجود آیدیَا مَنْ کُلُّ شَیْءٍ مَوْجُودٌ بِهِ یَا مَنْ کُلُّ شَیْءٍ مُنِیبٌ إِلَیْهِاى آنکه هر چیز به او هستى یابد اى آنکه همه بسویت (به توبه و انابه) باز مى گردندیَا مَنْ کُلُّ شَیْءٍ خَائِفٌ مِنْهُ یَا مَنْ کُلُّ شَیْءٍ قَائِمٌ بِهِ یَا مَنْ کُلُّ شَیْءٍ صَائِرٌ إِلَیْهِاى آنکه همه اشیاء از تو ترسان و هراسانند اى آنکه همه اشیاء به تو استوارند اى آنکه همه موجودات بازگشتشان بسوى توستیَا مَنْ کُلُّ شَیْءٍ یُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ یَا مَنْ کُلُّ شَیْءٍ هَالِکٌ إِلاَّ وَجْهَهُاى آنکه تسبیح همه اشیاء ستایش توست اى آنکه جز ذات و تجلى ذاتت همه چیز باطل و نابود استیَا مَنْ لاَ مَفَرَّ إِلاَّ إِلَیْهِ یَا مَنْ لاَ مَفْزَعَ إِلاَّ إِلَیْهِ یَا مَنْ لاَ مَقْصَدَ إِلاَّ إِلَیْهِاى آنکه جز درگاهت گریزگاهى نیست اى آنکه غیر لطفت (دل هاى زار نالان را) پناهى نیست اى آنکه بجز تو مقصد و مقصودى نیستیَا مَنْ لاَ مَنْجَى مِنْهُ إِلاَّ إِلَیْهِ یَا مَنْ لاَ یُرْغَبُ إِلاَّ إِلَیْهِاى آنکه نجاتى جز درگاه رحمتت نیست اى آنکه بندگان را شوق و رغبتى جز بسوى تو نیستیَا مَنْ لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّهَ إِلاَّ بِهِ یَا مَنْ لاَ یُسْتَعَانُ إِلاَّ بِهِ یَا مَنْ لاَ یُتَوَکَّلُ إِلاَّ عَلَیْهِاى آنکه کسى را قوت و توانایى جز به تو نیست اى آنکه کسى یارى جز از تو نمى طلبد اى آنکه کسى توکل و اعتماد جز به تو نمى کندیَا مَنْ لاَ یُرْجَى إِلاَّ هُوَ یَا مَنْ لاَ یُعْبَدُ إِلاَّ هُوَاى آنکه کسى جز به تو امید ندارد اى آنکه کسى جز تو پرستش نمى شودیَا خَیْرَ الْمَرْهُوبِینَ یَا خَیْرَ الْمَرْغُوبِینَ یَا خَیْرَ الْمَطْلُوبِینَ یَا خَیْرَ الْمَسْئُولِینَ یَا خَیْرَ الْمَقْصُودِینَاى بهترین کسى که خلق از او مى ترسند اى بهترین کسى که خلق به او شوق و رغبت کنند اى بهترین مطلوب اى بهترین کسى که بر او عرض حاجت کنند اى بهترین مقصود خلقیَا خَیْرَ الْمَذْکُورِینَ یَا خَیْرَ الْمَشْکُورِینَ یَا خَیْرَ الْمَحْبُوبِینَ یَا خَیْرَ الْمَدْعُوِّینَ یَا خَیْرَ الْمُسْتَأْنِسِینَاى بهترین کسى که از او یاد کنند اى بهترین کسى که شکر و ستایش او گویند اى بهترین محبوب عالم اى بهترین کسى که به درگاهش دعا کنند اى بهترین کسى که با او انس گیرنداللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا غَافِرُ یَا سَاتِرُ یَا قَادِرُ یَا قَاهِرُ یَا فَاطِرُخدایا از تو درخواست مى کنم به نام مبارکت اى بخشنده گناه اى پوشنده عیوب اى توانا اى قاهر غالب اى آفریننده خلقیَا کَاسِرُ یَا جَابِرُ یَا ذَاکِرُ یَا نَاظِرُ یَا نَاصِرُاى شکننده اى جبران کننده اى یاد کننده اى نظر دارنده اى یارى کنندهیَا مَنْ خَلَقَ فَسَوَّى یَا مَنْ قَدَّرَ فَهَدَى یَا مَنْ یَکْشِفُ الْبَلْوَىاى آنکه خلق کردى و بیاراستى اى آنکه سرنوشتى مقدر نمودى و بسوى آن هدایت کردى اى آنکه سختى را رفع مى کنىیَا مَنْ یَسْمَعُ النَّجْوَى یَا مَنْ یُنْقِذُ الْغَرْقَى یَا مَنْ یُنْجِی الْهَلْکَى یَا مَنْ یَشْفِی الْمَرْضَىاى آنکه راز خلق را مى شنوى اى آنکه غرق شدگان را مى رهانى اى آنکه خلق را از هلاک نجات مى دهى اى آنکه بیماران را شفا مى بخشىیَا مَنْ أَضْحَکَ وَ أَبْکَى یَا مَنْ أَمَاتَ وَ أَحْیَا یَا مَنْ خَلَقَ الزَّوْجَیْنِ الذَّکَرَ وَ الْأُنْثَى اى آنکه بندگان را شاد و خندان و غمگین و گریان مى سازى اى آنکه مى میرانى و باز زنده مى گردانى اى آنکه هر چیز را جفت نر و ماده خلق کردىیَا مَنْ فِی الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ سَبِیلُهُ یَا مَنْ فِی الْآفَاقِ آیَاتُهُ یَا مَنْ فِی الْآیَاتِ بُرْهَانُهُاى آنکه در صحرا و دریا راه بسوى توست اى آنکه در آفاق آیات و ادله هستى توست اى آنکه در آیات و عجایب عالم دلیل وجود اوستیَا مَنْ فِی الْمَمَاتِ قُدْرَتُهُ یَا مَنْ فِی الْقُبُورِ عِبْرَتُهُ یَا مَنْ فِی الْقِیَامَهِ مُلْکُهُاى آنکه در مرگ خلقان برهان قدرت اوست اى آنکه در قبرها عبرت از کار اوست اى آنکه در عالم قیامت ملک و سلطنت اوستیَا مَنْ فِی الْحِسَابِ هَیْبَتُهُ یَا مَنْ فِی الْمِیزَانِ قَضَاؤُهُ یَا مَنْ فِی الْجَنَّهِ ثَوَابُهُ یَا مَنْ فِی النَّارِ عِقَابُهُاى آنکه در حساب خلق هیبت و سطوت اوست اى آنکه در میزان اعمال حکم عدل اوست اى آنکه در بهشت ابد پاداش اوست اى آنکه در آتش دوزخ عقاب و مجازات اوستیَا مَنْ إِلَیْهِ یَهْرُبُ الْخَائِفُونَ یَا مَنْ إِلَیْهِ یَفْزَعُ الْمُذْنِبُونَ یَا مَنْ إِلَیْهِ یَقْصِدُ الْمُنِیبُونَاى آنکه دل هاى ترسان سوى او مى گریزند اى آنکه گنه کاران به درگاه او فزع و زارى مى کنند اى آنکه پشیمانان از گناه رو به سوى او آرندیَا مَنْ إِلَیْهِ یَرْغَبُ الزَّاهِدُونَ یَا مَنْ إِلَیْهِ یَلْجَأُ الْمُتَحَیِّرُونَ یَا مَنْ بِهِ یَسْتَأْنِسُ الْمُرِیدُونَاى آنکه اهل زهد و ورع به او مشتاقند اى آنکه متحیران عالم به او پناه مى برند اى آنکه مشتاقان به او انس مى گیرندیَا مَنْ بِهِ یَفْتَخِرُ الْمُحِبُّونَ یَا مَنْ فِی عَفْوِهِ یَطْمَعُ الْخَاطِئُونَاى آنکه دوستان خدا به او فخر مى کنند اى آنکه خطا کاران به عفو و بخشش او چشم طمع دارندیَا مَنْ إِلَیْهِ یَسْکُنُ الْمُوقِنُونَ یَا مَنْ عَلَیْهِ یَتَوَکَّلُ الْمُتَوَکِّلُونَاى آنکه اهل یقین به او آرام دل یابند اى آنکه اهل توکل بر او اعتماد مى کننداللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا حَبِیبُ یَا طَبِیبُ یَا قَرِیبُ یَا رَقِیبُخدایا از تو درخواست مى کنم به نام مبارکت اى حبیب اى طبیب اى نزدیک به همه خلقان اى مراقبیَا حَسِیبُ یَا مَهِیبُ (مُهِیبُ) یَا مُثِیبُ یَا مُجِیبُ یَا خَبِیرُ یَا بَصِیرُو حافظ بندگان اى با هیبت اى پاداش دهنده اى اجابت کننده اى آگاه از هر چیز اى بیناى همه اموریَا أَقْرَبَ مِنْ کُلِّ قَرِیبٍ یَا أَحَبَّ مِنْ کُلِّ حَبِیبٍ یَا أَبْصَرَ مِنْ کُلِّ بَصِیرٍاى نزدیک تر از هر نزدیک اى دوستدارتر از هر دوست اى بیناتر از هر بینایَا أَخْبَرَ مِنْ کُلِّ خَبِیرٍ یَا أَشْرَفَ مِنْ کُلِّ شَرِیفٍ یَا أَرْفَعَ مِنْ کُلِّ رَفِیعٍاى آگاهتر از هر آگاه اى بزرگوارتر از هر با شرافت اى بلند مرتبه تر از هر بلند مقامیَا أَقْوَى مِنْ کُلِّ قَوِیٍّ یَا أَغْنَى مِنْ کُلِّ غَنِیٍّ یَا أَجْوَدَ مِنْ کُلِّ جَوَادٍ یَا أَرْأَفَ مِنْ کُلِّ رَءُوفٍاى تواناتر از هر توانا اى داراتر از هر دارا اى با کرمتر از هر کریم اى مهربان تر از هر مهربان یَا غَالِباً غَیْرَ مَغْلُوبٍ یَا صَانِعاً غَیْرَ مَصْنُوعٍ یَا خَالِقاً غَیْرَ مَخْلُوقٍاى قاهر و غالبى که هرگز مغلوب نشود اى آفریننده اى که او را کس نیافریده اى خالقى که او مخلوق کسى نیستیَا مَالِکاً غَیْرَ مَمْلُوکٍ یَا قَاهِراً غَیْرَ مَقْهُورٍ یَا رَافِعاً غَیْرَ مَرْفُوعٍاى مالک عالم که نه مملوک است اى غالب و قاهرى که هرگز مقهور نشود اى بلند مرتبه که برتر از او نیستیَا حَافِظاً غَیْرَ مَحْفُوظٍ یَا نَاصِراً غَیْرَ مَنْصُورٍ یَا شَاهِداً غَیْرَ غَائِبٍ یَا قَرِیباً غَیْرَ بَعِیدٍاى نگهبان عالم که خود محتاج نگهبان نیست اى یاور خلق که خود به یارى نیازمند نیست اى پیدایى که هرگز پنهان نیست اى نزدیکى که از هیچکس دور نیستیَا نُورَ النُّورِ یَا مُنَوِّرَ النُّورِ یَا خَالِقَ النُّورِ یَا مُدَبِّرَ النُّورِ یَا مُقَدِّرَ النُّورِ یَا نُورَ کُلِّ نُورٍاى نور روشنى ها اى روشنى بخش نورها اى آفریننده نور اى نظام بخشنده نور اى اندازه بخشنده نورها اى روشنى هر نوریَا نُوراً قَبْلَ کُلِّ نُورٍ یَا نُوراً بَعْدَ کُلِّ نُورٍ یَا نُوراً فَوْقَ کُلِّ نُورٍ یَا نُوراً لَیْسَ کَمِثْلِهِ نُورٌاى نور پیش از وجود هر نور اى نور بعد از هر نور اى نور فوق – هر نور اى نورى که بمانند او نورى نیستیَا مَنْ عَطَاؤُهُ شَرِیفٌ یَا مَنْ فِعْلُهُ لَطِیفٌ یَا مَنْ لُطْفُهُ مُقِیمٌاى آنکه عطاى او با شرافت است اى آنکه فعل او با لطف و محبت است اى آنکه لطفش پایدار استیَا مَنْ إِحْسَانُهُ قَدِیمٌ یَا مَنْ قَوْلُهُ حَقٌّ یَا مَنْ وَعْدُهُ صِدْقٌ یَا مَنْ عَفْوُهُ فَضْلٌاى آنکه احسانش قدیم و ازلى است اى آنکه کلامش حق است اى آنکه وعده اش صدق است اى آنکه بخشش و عفوش با تفضل و کرم استیَا مَنْ عَذَابُهُ عَدْلٌ یَا مَنْ ذِکْرُهُ حُلْوٌ یَا مَنْ فَضْلُهُ عَمِیمٌاى آنکه عذابش از روى عدل است اى آنکه یاد او شیرین است اى آنکه فضل و رحمتش عام استاللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا مُسَهِّلُ یَا مُفَصِّلُ یَا مُبَدِّلُخدایا از تو درخواست مى کنم به نام مبارکت اى آسان کننده کارها اى جدا سازنده امور عالم اى تبدیل کنندهیَا مُذَلِّلُ یَا مُنَزِّلُ یَا مُنَوِّلُ یَا مُفْضِلُ یَا مُجْزِلُ یَا مُمْهِلُ یَا مُجْمِلُاى رام کننده اى نازل کننده اى عطا بخش اى با فضل و کرم اى بخشنده نعمت بزرگ اى مهلت دهنده اى نیکویى کنندهیَا مَنْ یَرَى وَ لاَ یُرَى یَا مَنْ یَخْلُقُ وَ لاَ یُخْلَقُ یَا مَنْ یَهْدِی وَ لاَ یُهْدَى یَا مَنْ یُحْیِی وَ لاَ یُحْیَىاى آنکه مى بیند و دیده نمى شود اى آنکه همه را مى آفریند و خود آفریده کس نباشد اى آنکه راهنما است و نیازى به رهنمایى ندارد اى آنکه حیات بخشد و کسى او را حیات نبخشدیَا مَنْ یَسْأَلُ وَ لاَ یُسْأَلُ یَا مَنْ یُطْعِمُ وَ لاَ یُطْعَمُ یَا مَنْ یُجِیرُ وَ لاَ یُجَارُ عَلَیْهِاى آنکه پرسد و پرسیده نشود اى آنکه همه را طعام دهد و خود از طعام بى نیاز است اى آنکه همه به او پناه برند و او به کس پناه نبردیَا مَنْ یَقْضِی وَ لاَ یُقْضَى عَلَیْهِ یَا مَنْ یَحْکُمُ وَ لاَ یُحْکَمُ عَلَیْهِاى آنکه بر همه داور است و کسى بر او داور نیست اى آنکه بر همه حکمفرماست و کسى بر او حکمفرما نیستیَا مَنْ لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌاى آنکه نه او را فرزندى است و نه خود فرزند کسى است و نه هیچکس مثل و مانند اوستیَا نِعْمَ الْحَسِیبُ یَا نِعْمَ الطَّبِیبُ یَا نِعْمَ الرَّقِیبُ یَا نِعْمَ الْقَرِیبُ یَا نِعْمَ الْمُجِیبُاى محاسب نیکو اى طبیب نیکو اى نگهبان نیکو اى نزدیک نیکو اى اجابت کننده نیکویَا نِعْمَ الْحَبِیبُ یَا نِعْمَ الْکَفِیلُ یَا نِعْمَ الْوَکِیلُ یَا نِعْمَ الْمَوْلَى یَا نِعْمَ النَّصِیرُاى حبیب (و محبوب) نیکو اى کفایت کننده نیکو اى وکیل نیکو اى صاحب اختیار نیکو اى یاور نیکویَا سُرُورَ الْعَارِفِینَ یَا مُنَى الْمُحِبِّینَ یَا أَنِیسَ الْمُرِیدِینَ یَا حَبِیبَ التَّوَّابِینَ یَا رَازِقَ الْمُقِلِّینَاى مایه نشاط عارفان اى آرزوى دل محبان اى مونس مشتاقان اى دوستدار توبه کنندگان اى روزى دهنده فقیرانیَا رَجَاءَ الْمُذْنِبِینَ یَا قُرَّهَ عَیْنِ الْعَابِدِینَ یَا مُنَفِّسَ عَنِ الْمَکْرُوبِینَ یَا مُفَرِّجَ عَنِ الْمَغْمُومِینَ یَا إِلَهَ الْأَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَاى مایه امید گنه کاران اى نور چشم (و سرور قلب) عبادت کنندگان اى شاد کن پریشان خاطراناى نشاط بخش غمناکان اى خداى اولین و آخرین خلقاناللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا رَبَّنَا یَا إِلَهَنَا یَا سَیِّدَنَا یَا مَوْلاَنَاخدایا از تو درخواست مى کنم به نام مبارکت اى پروردگار ما اى معبود ما اى سید ما اى مولاى مایَا نَاصِرَنَا یَا حَافِظَنَا یَا دَلِیلَنَا یَا مُعِینَنَا یَا حَبِیبَنَا یَا طَبِیبَنَااى یاور ما اى نگهدار ما اى دلیل و رهنماى ما اى یار و معین ما اى حبیب و محبوب ما اى طبیب هر درد مایَا رَبَّ النَّبِیِّینَ وَ الْأَبْرَارِ یَا رَبَّ الصِّدِّیقِینَ وَ الْأَخْیَارِ یَا رَبَّ الْجَنَّهِ وَ النَّارِاى پروردگار پیغمبران و خوبان اى پروردگار راستگویان و نیکوکاران اى پروردگار دوزخ و بهشت رضوانیَا رَبَّ الصِّغَارِ وَ الْکِبَارِ یَا رَبَّ الْحُبُوبِ وَ الثِّمَارِاى پروردگار کودکان و بزرگان اى پروردگار حبوبات و میوه درختانیَا رَبَّ الْأَنْهَارِ وَ الْأَشْجَارِ یَا رَبَّ الصَّحَارِی وَ الْقِفَارِ یَا رَبَّ الْبَرَارِی وَ الْبِحَارِاى پروردگار رودخانه ها و درختها اى پروردگار صحرا و بیابان اى پروردگار خشکى و دریایَا رَبَّ اللَّیْلِ وَ النَّهَارِ یَا رَبَّ الْأَعْلاَنِ وَ الْأَسْرَارِاى پروردگار شب و روز اى پروردگار موجودات پیدا و پنهانیَا مَنْ نَفَذَ فِی کُلِّ شَیْءٍ أَمْرُهُ یَا مَنْ لَحِقَ بِکُلِّ شَیْءٍ عِلْمُهُاى آنکه امرش در هر چیز نافذ است اى آنکه علمش به هر چیز محیط استیَا مَنْ بَلَغَتْ إِلَى کُلِّ شَیْءٍ قُدْرَتُهُ یَا مَنْ لاَ تُحْصِی الْعِبَادُ نِعَمَهُاى آنکه قدرتش به هر چیز رسا است اى آنکه نعمتش را بندگان حساب نتوانندیَا مَنْ لاَ تَبْلُغُ الْخَلاَئِقُ شُکْرَهُ یَا مَنْ لاَ تُدْرِکُ الْأَفْهَامُ جَلاَلَهُاى آنکه خلایق از عهده شکرش بر نیایند اى آنکه جلالتش را عقول و افهام درک نکنندیَا مَنْ لاَ تَنَالُ الْأَوْهَامُ کُنْهَهُ یَا مَنِ الْعَظَمَهُ وَ الْکِبْرِیَاءُ رِدَاؤُهُاى آنکه اندیشه و افکار به کنه ذاتش پى نبرد اى آنکه لباس عظمت و بزرگى مخصوص اوستیَا مَنْ لاَ تَرُدُّ الْعِبَادُ قَضَاءَهُ یَا مَنْ لاَ مُلْکَ إِلاَّ مُلْکُهُ یَا مَنْ لاَ عَطَاءَ إِلاَّ عَطَاؤُهُ اى آنکه بندگان از حکم قضایش سرپیچى نتوانند اى آنکه جز ملک و پادشاهى او شاهى و ملکى نیست اى آنکه جز عطا و بخشش او عطایى نیستیَا مَنْ لَهُ الْمَثَلُ الْأَعْلَى یَا مَنْ لَهُ الصِّفَاتُ الْعُلْیَا یَا مَنْ لَهُ الْآخِرَهُ وَ الْأُولَىاى آنکه عالی ترین مثال مخصوص اوست اى آنکه عالی ترین صفات مخصوص اوست اى آنکه انجام و آغاز آفرینش از اوستیَا مَنْ لَهُ الْجَنَّهُ الْمَأْوَى یَا مَنْ لَهُ الْآیَاتُ الْکُبْرَى یَا مَنْ لَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى یَا مَنْ لَهُ الْحُکْمُ وَ الْقَضَاءُاى آنکه بهشت جایگاه ابدى از اوست اى آنکه او را ادله و آیات بزرگ موجود است اى آنکه نیکوترین نامها مخصوص اوست اى آنکه حکم و فرمان مختص اوستیَا مَنْ لَهُ الْهَوَاءُ وَ الْفَضَاءُ یَا مَنْ لَهُ الْعَرْشُ وَ الثَّرَى یَا مَنْ لَهُ السَّمَاوَاتُ الْعُلَى اى آنکه هوا و فضاى بى نهایت عالم براى اوست اى آنکه عرش و زمین ملک اوست اى آنکه آسمان هاى بلند ملک اوستاللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا عَفُوُّ یَا غَفُورُ یَا صَبُورُ یَا شَکُورُخدایا از تو درخواست مى کنم به نام مبارکت اى بخشنده اى آمرزنده اى صبور اى بردبار اى پذیرنده شکر بندگانیَا رَءُوفُ یَا عَطُوفُ یَا مَسْئُولُ یَا وَدُودُ یَا سُبُّوحُ یَا قُدُّوسُ اى با رأفت اى با عاطفت اى مطلوب و مقصود عالم اى مهربان اى پاک اى منزهیَا مَنْ فِی السَّمَاءِ عَظَمَتُهُ یَا مَنْ فِی الْأَرْضِ آیَاتُهُ یَا مَنْ فِی کُلِّ شَیْءٍ دَلاَئِلُهُاى آنکه در آسمانها آثار عظمتش پدیدار است اى آنکه در زمین آیات و نشانه هاى قدرتش نمودار است اى آنکه در هر چیز ادله و برهان هاى وجود اوستیَا مَنْ فِی الْبِحَارِ عَجَائِبُهُ یَا مَنْ فِی الْجِبَالِ خَزَائِنُهُ یَا مَنْ یَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ یُعِیدُهُاى آنکه عجایب صنع او به دریاهاست اى آنکه در کوه ها گنج هاى اوست اى آنکه در اول خلق را بیافریند باز بر مى گرداندیَا مَنْ إِلَیْهِ یَرْجِعُ الْأَمْرُ کُلُّهُ یَا مَنْ أَظْهَرَ فِی کُلِّ شَیْءٍ لُطْفَهُاى آنکه بازگشت امور عالم همه به اوست اى آنکه لطفش را در هر چیز آشکار گردانیدیَا مَنْ أَحْسَنَ کُلَّ شَیْءٍ خَلَقَهُ یَا مَنْ تَصَرَّفَ فِی الْخَلاَئِقِ قُدْرَتُهُاى آنکه هر چیز را در کمال نیکویى آفرید اى آنکه قدرتش در همه عالم خلقت متصرف استیَا حَبِیبَ مَنْ لاَ حَبِیبَ لَهُ یَا طَبِیبَ مَنْ لاَ طَبِیبَ لَهُاى دوست کسى که در عالم (جز تو) دوستى ندارد اى طبیب کسى که در عالم طبیبى نداردیَا مُجِیبَ مَنْ لاَ مُجِیبَ لَهُ یَا شَفِیقَ مَنْ لاَ شَفِیقَ لَهُاى پذیرنده کسى که هیچ کسش نپذیرد اى دوستدار کسى که دوست مشفقى نداردیَا رَفِیقَ مَنْ لاَ رَفِیقَ لَهُ یَا مُغِیثَ مَنْ لاَ مُغِیثَ لَهُ یَا دَلِیلَ مَنْ لاَ دَلِیلَ لَهُاى رفیق کسى که رفیقى ندارد اى پناه بخش کسى که پناهى ندارد اى رهنماى کسى که رهنمایى نداردیَا أَنِیسَ مَنْ لاَ أَنِیسَ لَهُ یَا رَاحِمَ مَنْ لاَ رَاحِمَ لَهُ یَا صَاحِبَ مَنْ لاَ صَاحِبَ لَهُاى انیس آنکه انیسى ندارد اى ترحم کننده بر کسى که هیچکس به او رحم نکند اى یار و یاور آنکه (جز تو) یار و یاور ندارد یَا کَافِیَ مَنِ اسْتَکْفَاهُ یَا هَادِیَ مَنِ اسْتَهْدَاهُ یَا کَالِیَ مَنِ اسْتَکْلاَهُاى کفایت کننده امور کسى که از تو کفایت طلبد اى هدایت کننده کسى که از تو هدایت طلبد اى نگهبان آنکه از تو نگهبانى خواهدیَا رَاعِیَ مَنِ اسْتَرْعَاهُ یَا شَافِیَ مَنِ اسْتَشْفَاهُ یَا قَاضِیَ مَنِ اسْتَقْضَاهُاى مراعات کننده آنکه از تو رعایت جوید اى شفا بخشنده آنکه از تو شفا خواهد اى حاکم عدل آنکه تو را به حکمیت طلبدیَا مُغْنِیَ مَنِ اسْتَغْنَاهُ یَا مُوفِیَ مَنِ اسْتَوْفَاهُ یَا مُقَوِّیَ مَنِ اسْتَقْوَاهُ یَا وَلِیَّ مَنِ اسْتَوْلاَهُاى بى نیاز کننده هر که از تو غنا خواهد اى وفا کننده بآنکه طلب وفادارى کند اى قدرت بخش هر که از تو قدرت طلبد اى دوست کسى که تو را به دوستى و یاورى طلبداللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا خَالِقُ یَا رَازِقُ یَا نَاطِقُ یَا صَادِقُخدایا از تو درخواست مى کنم به نام مبارکت اى آفریننده اى روزى دهنده اى گویا اى صادقیَا فَالِقُ یَا فَارِقُ یَا فَاتِقُ یَا رَاتِقُ یَا سَابِقُ (فَائِقُ) یَا سَامِقُ اى شکافنده هر چیز اى جدا کننده اشیاء اى گشاینده بسته ها اى بسته کن گشوده ها اى سابق بر همه موجودات اى برتر از همه اشیاءیَا مَنْ یُقَلِّبُ اللَّیْلَ وَ النَّهَارَ یَا مَنْ جَعَلَ الظُّلُمَاتِ وَ الْأَنْوَارَاى آنکه شب و روز را مى گرداند اى آنکه تاریکى و روشنى ما را مقرر داشتهیَا مَنْ خَلَقَ الظِّلَّ وَ الْحَرُورَ یَا مَنْ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَاى آنکه سایه و گرماى آفتاب را قرار داده اى آنکه آفتاب و ماه را مسخر کردهیَا مَنْ قَدَّرَ الْخَیْرَ وَ الشَّرَّ یَا مَنْ خَلَقَ الْمَوْتَ وَ الْحَیَاهَاى آنکه خیر و شر را مقدر فرموده اى آنکه مرگ و زندگانى را آفریدهیَا مَنْ لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ یَا مَنْ لَمْ یَتَّخِذْ صَاحِبَهً وَ لاَ وَلَداًاى آنکه آفریدن و حکمفرمایى در جهان آفرینش مختص اوست اى آنکه هم جفت و فرزندى اتخاذ ننمودهیَا مَنْ لَیْسَ لَهُ شَرِیکٌ فِی الْمُلْکِ یَا مَنْ لَمْ یَکُنْ لَهُ وَلِیٌّ مِنَ الذُّلِاى آنکه شریکى در ملک وجود ندارد اى آنکه قدرت نامنتهایش از یارى غیر بى نیاز استیَا مَنْ یَعْلَمُ مُرَادَ الْمُرِیدِینَ یَا مَنْ یَعْلَمُ ضَمِیرَ الصَّامِتِینَاى آنکه از مقصود مشتاقان آگاهى اى آنکه از ضمیر خاموشان با خبرىیَا مَنْ یَسْمَعُ أَنِینَ الْوَاهِنِینَ یَا مَنْ یَرَى بُکَاءَ الْخَائِفِینَاى آنکه ناله خسته دلان را می شنوى اى آنکه گریه ترسناکان را مشاهده مى کنىیَا مَنْ یَمْلِکُ حَوَائِجَ السَّائِلِینَ یَا مَنْ یَقْبَلُ عُذْرَ التَّائِبِینَاى آنکه سائل و فقیران را حاجت روا مىسازى اى آنکه عذر اهل توبه را مى پذیرىیَا مَنْ لاَ یُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدِینَ یَا مَنْ لاَ یُضِیعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِینَاى آنکه اعمال مفسدان عالم را اصلاح نمى کنى اى آنکه اجر نیکوکاران را ضایع نمى گردانىیَا مَنْ لاَ یَبْعُدُ عَنْ قُلُوبِ الْعَارِفِینَ یَا أَجْوَدَ الْأَجْوَدِینَ اى آنکه دور از قلب عارفان نخواهى بود اى با جود و بخشش ترین عالمیَا دَائِمَ الْبَقَاءِ یَا سَامِعَ الدُّعَاءِ یَا وَاسِعَ الْعَطَاءِ یَا غَافِرَ الْخَطَاءِاى باقى ابدى اى شنونده دعاى خلق اى وسیع بخشش اى آمرزنده گناهانیَا بَدِیعَ السَّمَاءِ یَا حَسَنَ الْبَلاَءِ یَا جَمِیلَ الثَّنَاءِ یَا قَدِیمَ السَّنَاءِ یَا کَثِیرَ الْوَفَاءِ یَا شَرِیفَ الْجَزَاءِاى پدید آرنده آسمان اى نیکو آزمایش اى زیبا ستایش اى قدیم مجد و سناء اى بسیار با وفا اى پاداشت با شرافتاللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا سَتَّارُ یَا غَفَّارُ یَا قَهَّارُ یَا جَبَّارُخدایا از تو درخواست مى کنم به نام مبارکت اى پرده پوش اى آمرزنده اى با قهر و سطوتاى جبران کنندهیَا صَبَّارُ یَا بَارُّ یَا مُخْتَارُ یَا فَتَّاحُ یَا نَفَّاحُ یَا مُرْتَاحُاى با صبر و بردبارى نکوکار اى مختار مطلق اى گشاینده اى عطا بخشنده اى وسعت دهندهیَا مَنْ خَلَقَنِی وَ سَوَّانِی یَا مَنْ رَزَقَنِی وَ رَبَّانِی یَا مَنْ أَطْعَمَنِی وَ سَقَانِیاى آنکه مرا آفریدى و زیبا آراستى اى آنکه مرا روزى دادى و تربیت کردى اى آنکه مرا آب و طعام عطا کردىیَا مَنْ قَرَّبَنِی وَ أَدْنَانِی یَا مَنْ عَصَمَنِی وَ کَفَانِی یَا مَنْ حَفِظَنِی وَ کَلاَنِیاى آنکه مرا به قرب خود آورده و از نزدیکان قرار دادى اى آنکه مرا از گناه نگاه داشت و کفایتم نمودى اى آنکه مرا حفظ کردى و حمایتم نمودىیَا مَنْ أَعَزَّنِی وَ أَغْنَانِی یَا مَنْ وَفَّقَنِی وَ هَدَانِی یَا مَنْ آنَسَنِی وَ آوَانِی یَا مَنْ أَمَاتَنِی وَ أَحْیَانِیاى آنکه مرا عزیز و بى نیاز گردانیدى اى آنکه مرا توفیق دادى و هدایت فرمودى اى آنکه مرا به خود انس و نزد خویش مأوى دادى اى آنکه مرا میرانیدى و باز زنده گرداندى یَا مَنْ یُحِقُّ الْحَقَّ بِکَلِمَاتِهِ یَا مَنْ یَقْبَلُ التَّوْبَهَ عَنْ عِبَادِهِاى آنکه حق و حقیقت را به کلمات وحى ثابت کردى اى آنکه توبه بندگان را پذیرفتىیَا مَنْ یَحُولُ بَیْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ یَا مَنْ لاَ تَنْفَعُ الشَّفَاعَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِاى آنکه میان شخص و قلبش حایل شدى اى آنکه شفاعت هیچکس الا به اجازه ات سود نداردیَا مَنْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِیلِهِ یَا مَنْ لاَ مُعَقِّبَ لِحُکْمِهِاى آنکه از همه داناترى به کسى که از راهت گمراه است اى آنکه فرمانت را هیچ چیز تأخیر نیندازدیَا مَنْ لاَ رَادَّ لِقَضَائِهِ یَا مَنِ انْقَادَ کُلُّ شَیْءٍ لِأَمْرِهِاى آنکه قضاى تو را هیچ چیز نگرداند اى آنکه حکمت نافذ در همه موجودات استیَا مَنِ السَّمَاوَاتُ مَطْوِیَّاتٌ بِیَمِینِهِ یَا مَنْ یُرْسِلُ الرِّیَاحَ بُشْراً بَیْنَ یَدَیْ رَحْمَتِهِاى آنکه آسمانها به دست قدرتت در هم پیچیده شود اى آنکه بادها را براى بشارت رحمت پیش فرستادىیَا مَنْ جَعَلَ الْأَرْضَ مِهَاداً یَا مَنْ جَعَلَ الْجِبَالَ أَوْتَاداًاى آنکه قرار دادى زمین را مهد آسایش اى آنکه کوه ها را نگهبان زمین مقرر داشتىیَا مَنْ جَعَلَ الشَّمْسَ سِرَاجاً یَا مَنْ جَعَلَ الْقَمَرَ نُوراًاى آنکه خورشید را چراغ روشن عالم گردانیدى اى آنکه ماه را (براى شب تار) روشنى بخشیدىیَا مَنْ جَعَلَ اللَّیْلَ لِبَاساً یَا مَنْ جَعَلَ النَّهَارَ مَعَاشاًاى آنکه شب را لباس و ساتر عالم ساختى اى آنکه روز را براى معاش خلق قرار دادىیَا مَنْ جَعَلَ النَّوْمَ سُبَاتاً یَا مَنْ جَعَلَ السَّمَاءَ بِنَاءًاى آنکه خواب را مایه ثبات و آرامش گردانیدى اى آنکه عمارت آسمان را بنا نمودىیَا مَنْ جَعَلَ الْأَشْیَاءَ أَزْوَاجاً یَا مَنْ جَعَلَ النَّارَ مِرْصَاداًاى آنکه هر چیز را جفت آفریدى اى آنکه آتش (دوزخ را) در کمین (کافران و ستمگران) داشتىاللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا سَمِیعُ یَا شَفِیعُ یَا رَفِیعُخدایا از تو درخواست مى کنم به نام مبارکت اى شنوا اى شفیع (گنه کاران) اى رفیع مرتبهیَا مَنِیعُ یَا سَرِیعُ یَا بَدِیعُ یَا کَبِیرُ یَا قَدِیرُ یَا خَبِیرُ (مُنِیرُ) یَا مُجِیرُاى بلند مقاماى زود اجابت کننده اى پدید آرنده عالم اى خداى بزرگ اى توانا اى دانا اى پناه بخش (بى پناهان)یَا حَیّاً قَبْلَ کُلِّ حَیٍّ یَا حَیّاً بَعْدَ کُلِّ حَیٍاى زنده پیش از هر زنده اى زنده پس از هر زندهیَا حَیُّ الَّذِی لَیْسَ کَمِثْلِهِ حَیٌّ یَا حَیُّ الَّذِی لاَ یُشَارِکُهُ حَیٌاى زنده اى که هیچ زنده مثل و مانندت نیست اى زنده اى که هیچ زنده شریک تو نیستیَا حَیُّ الَّذِی لاَ یَحْتَاجُ إِلَى حَیٍّ یَا حَیُّ الَّذِی یُمِیتُ کُلَّ حَیٍاى زنده اى که به هیچ زندهاى نیازمند نیستى از زنده ابدى که هر زنده را مى میرانىیَا حَیُّ الَّذِی یَرْزُقُ کُلَّ حَیٍّ یَا حَیّاً لَمْ یَرِثِ الْحَیَاهَ مِنْ حَیٍاى زنده اى که هر زنده را روزى مى بخشى اى زنده اى که از کسى زندگى را ارث نبردىیَا حَیُّ الَّذِی یُحْیِی الْمَوْتَى یَا حَیُّ یَا قَیُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَهٌ وَ لاَ نَوْمٌاى زنده اى که زنده کند مردگان را از زنده ابدى اى پاینده و نگهبان عالم که هرگز سستى و خواب فرا نگیردیَا مَنْ لَهُ ذِکْرٌ لاَ یُنْسَى یَا مَنْ لَهُ نُورٌ لاَ یُطْفَىاى آنکه یاد او فراموش نخواهد شد اى آنکه نور او خاموش نخواهد شدیَا مَنْ لَهُ نِعَمٌ لاَ تُعَدُّ یَا مَنْ لَهُ مُلْکٌ لاَ یَزُولُاى آنکه نعمتش به حد و شمار نیاید اى آنکه ملک و سلطنتش را زوال نخواهد بودیَا مَنْ لَهُ ثَنَاءٌ لاَ یُحْصَى یَا مَنْ لَهُ جَلاَلٌ لاَ یُکَیَّفُ یَا مَنْ لَهُ کَمَالٌ لاَ یُدْرَکُاى آنکه حمد و ثنایش به انتها نرسد اى آنکه جلال و بزرگیش چگونگى ندارد اى آنکه کمالش در ادراک نگنجدیَا مَنْ لَهُ قَضَاءٌ لاَ یُرَدُّ یَا مَنْ لَهُ صِفَاتٌ لاَ تُبَدَّلُ یَا مَنْ لَهُ نُعُوتٌ لاَ تُغَیَّرُاى آنکه فرمان قضایش رد نخواهد گشت اى آنکه صفاتش تغییر و تبدیل نپذیرد اى آنکه نعوتش متغیر نخواهد شدیَا رَبَّ الْعَالَمِینَ یَا مَالِکَ یَوْمِ الدِّینِ یَا غَایَهَ الطَّالِبِینَاى پروردگار عالمیان اى پادشاه روز جزا اى منتهاى مقصد طالبانیَا ظَهْرَ اللاَّجِینَ یَا مُدْرِکَ الْهَارِبِینَ یَا مَنْ یُحِبُّ الصَّابِرِینَ یَا مَنْ یُحِبُّ التَّوَّابِینَاى پشتیبان پناه آورندگان اى دریابنده گریختگان اى آنکه صابران را دوست دارى اى آنکه توبه کنندگان را دوست دارىیَا مَنْ یُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِینَ یَا مَنْ یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ یَا مَنْ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِینَاى آنکه پاکیزگان را دوست مىدارى اى آنکه نیکوکاران را دوست مى دارى اى آنکه از همه کس به هدایت یافتگان داناترى اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا شَفِیقُ یَا رَفِیقُخدایا از تو درخواست مى کنم به نام مبارکت اى شفیق و مهربان اى رفیقیَا حَفِیظُ یَا مُحِیطُ یَا مُقِیتُ یَا مُغِیثُ یَا مُعِزُّ یَا مُذِلُّ یَا مُبْدِئُ یَا مُعِیدُاى نگهدار خلق اى محیط به عالم اى قوت بخشنده اى فریادرس اى عزیز کننده اى ذلیل کننده اى آغاز کننده خلقت اى بازگرداننده (قافله وجود)یَا مَنْ هُوَ أَحَدٌ بِلاَ ضِدٍّ یَا مَنْ هُوَ فَرْدٌ بِلاَ نِدٍّ یَا مَنْ هُوَ صَمَدٌ بِلاَ عَیْبٍاى آنکه یکتاى بى همتاست اى آنکه فرد بى مانند است اى آنکه غنى الذات بى عیب استیَا مَنْ هُوَ وِتْرٌ بِلاَ کَیْفٍ یَا مَنْ هُوَ قَاضٍ بِلاَ حَیْفٍاى آنکه یکتاست بدون کیفیت اى آنکه حاکم است بدون ظلمیَا مَنْ هُوَ رَبٌّ بِلاَ وَزِیرٍ یَا مَنْ هُوَ عَزِیزٌ بِلاَ ذُلٍّ یَا مَنْ هُوَ غَنِیٌّ بِلاَ فَقْرٍاى آنکه سلطان و متصرف است در همه عالم بدون معین اى آنکه عزیز ابدى است هرگز ذلت نبیند اى آنکه بى نیاز ابدى است که نیازمند نشودیَا مَنْ هُوَ مَلِکٌ بِلاَ عَزْلٍ یَا مَنْ هُوَ مَوْصُوفٌ بِلاَ شَبِیهٍاى آنکه پادشاهى است که عزل نشود اى آنکه به هر وصف کمال بى شباهت به خلق موصوف استیَا مَنْ ذِکْرُهُ شَرَفٌ لِلذَّاکِرِینَ یَا مَنْ شُکْرُهُ فَوْزٌ لِلشَّاکِرِینَاى کسى که به یاد او بودن شرافت یادکنان است اى کسى که شکر و سپاسش فیروزى شکر گزاران استیَا مَنْ حَمْدُهُ عِزٌّ لِلْحَامِدِینَ یَا مَنْ طَاعَتُهُ نَجَاهٌ لِلْمُطِیعِینَاى کسى که ستایش و حمدش عزت ستایش کنندگان است اى کسى که طاعتش نجات مطیعان استیَا مَنْ بَابُهُ مَفْتُوحٌ لِلطَّالِبِینَ یَا مَنْ سَبِیلُهُ وَاضِحٌ لِلْمُنِیبِینَاى کسى که درگاهش باز به روى طالبان است اى کسى که راهش براى بازگردندگان واضح و روشن استیَا مَنْ آیَاتُهُ بُرْهَانٌ لِلنَّاظِرِینَ یَا مَنْ کِتَابُهُ تَذْکِرَهٌ لِلْمُتَّقِینَاى کسى که آیات قدرتش براى اهل نظر بهترین برهان است اى کسى که کتابش موجب تذکر و تنبیه متقیان استیَا مَنْ رِزْقُهُ عُمُومٌ لِلطَّائِعِینَ وَ الْعَاصِینَ یَا مَنْ رَحْمَتُهُ قَرِیبٌ مِنَ الْمُحْسِنِینَاى کسى که رزقش عموم اهل طاعت و معصیت را شامل است اى کسى که رحمت (خاص) او به نیکوکاران نزدیک است یَا مَنْ تَبَارَکَ اسْمُهُ یَا مَنْ تَعَالَى جَدُّهُ یَا مَنْ لاَ إِلَهَ غَیْرُهُاى آنکه مبارک است نامش اى آنکه بلند مرتبه است شأنش اى آنکه هیج خدایى غیر از او نیستیَا مَنْ جَلَّ ثَنَاؤُهُ یَا مَنْ تَقَدَّسَتْ أَسْمَاؤُهُ یَا مَنْ یَدُومُ بَقَاؤُهُ یَا مَنِ الْعَظَمَهُ بَهَاؤُهُاى آنکه ثناى او برتر است اى آنکه نام هایش همه پاکیزه است اى آنکه بقایش ابدى است اى آنکه عظمت حسن و جمال اوستیَا مَنِ الْکِبْرِیَاءُ رِدَاؤُهُ یَا مَنْ لاَ تُحْصَى آلاَؤُهُ یَا مَنْ لاَ تُعَدُّ نَعْمَاؤُهُ اى آنکه تکبر و بزرگوارى مخصوص اوست اى آنکه بى حساب است نعمت هاى پنهان او اى آنکه نعمت هاى ظاهر و آشکار او بیشمار استاللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا مُعِینُ یَا أَمِینُ یَا مُبِینُ یَا مَتِینُخدایا از تو درخواست مى کنم به نام مبارکت اى یارى کننده اى امان بخشنده اى آشکار کننده (هر نیکویى) اى استوار ثابتیَا مَکِینُ یَا رَشِیدُ یَا حَمِیدُ یَا مَجِیدُ یَا شَدِیدُ یَا شَهِیدُاى با قوت اى ستوده صفات اى با مجد و عظمت اى شدید اى شاهد و گواه عالمیَا ذَا الْعَرْشِ الْمَجِیدِ یَا ذَا الْقَوْلِ السَّدِیدِ یَا ذَا الْفِعْلِ الرَّشِیدِاى صاحب عرش با عظمت اى صاحب قول و رأى محکم اى صاحب فعل درست و مستحکمیَا ذَا الْبَطْشِ الشَّدِیدِ یَا ذَا الْوَعْدِ وَ الْوَعِیدِ یَا مَنْ هُوَ الْوَلِیُّ الْحَمِیدُاى صاحب انتقام سخت اى صاحب وعده هاى ثواب و عقاب اى آنکه سلطان عالم و ستوده اوصافىیَا مَنْ هُوَ فَعَّالٌ لِمَا یُرِیدُ یَا مَنْ هُوَ قَرِیبٌ غَیْرُ بَعِیدٍ یَا مَنْ هُوَ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ شَهِیدٌاى آنکه هر چه اراده کنى البته انجام خواهى داد اى آنکه نزدیکى و از خلق دور نیستى اى آنکه بر هر چیز گواه و آگاهىیَا مَنْ هُوَ لَیْسَ بِظَلاَّمٍ لِلْعَبِیدِاى آنکه کمترین ستم نخواهى کرد بر هیچ بنده اىیَا مَنْ لاَ شَرِیکَ لَهُ وَ لاَ وَزِیرَ یَا مَنْ لاَ شَبِیهَ (شِبْهَ) لَهُ وَ لاَ نَظِیرَاى آنکه شریک و معاونى ندارى اى آنکه مثل و مانندى ندارىیَا خَالِقَ الشَّمْسِ وَ الْقَمَرِ الْمُنِیرِ یَا مُغْنِیَ الْبَائِسِ الْفَقِیرِاى آنکه آفریننده مهر و ماه رخشانى اى بى نیاز کننده نیازمند پریشان حالیَا رَازِقَ الطِّفْلِ الصَّغِیرِ یَا رَاحِمَ الشَّیْخِ الْکَبِیرِ یَا جَابِرَ الْعَظْمِ الْکَسِیرِاى روزى دهنده کودکان اى ترحم کننده به پیران اى جبران کننده شکسته استخوانانیَا عِصْمَهَ الْخَائِفِ الْمُسْتَجِیرِ یَا مَنْ هُوَ بِعِبَادِهِ خَبِیرٌ بَصِیرٌ یَا مَنْ هُوَ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌاى نگهدار هر که بترسد و به تو پناه آرد اى آنکه به احوال بندگان آگاه و بینایى اى آنکه بر هر چیز قادر و توانایىیَا ذَا الْجُودِ وَ النِّعَمِ یَا ذَا الْفَضْلِ وَ الْکَرَمِ یَا خَالِقَ اللَّوْحِ وَ الْقَلَمِاى صاحب جود و نعمتها اى صاحب فضل و کرامتها اى آفریننده لوح و قلمیَا بَارِئَ الذَّرِّ وَ النَّسَمِ یَا ذَا الْبَأْسِ وَ النِّقَمِ یَا مُلْهِمَ الْعَرَبِ وَ الْعَجَمِاى آفریننده گیاه و آدمیان اى صاحب عذاب و انتقام اى الهام کننده به عرب و عجمیَا کَاشِفَ الضُّرِّ وَ الْأَلَمِ یَا عَالِمَ السِّرِّ وَ الْهِمَمِاى برطرف کننده هر رنج و الم اى داناى اسرار و نیات دلهایَا رَبَّ الْبَیْتِ وَ الْحَرَمِ یَا مَنْ خَلَقَ الْأَشْیَاءَ مِنَ الْعَدَمِاى پروردگار خانه کعبه و حرم اى آنکه موجودات را از نیستى به هستى آوردىاللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا فَاعِلُ یَا جَاعِلُ یَا قَابِلُ یَا کَامِلُخدایا از تو درخواست مى کنم به نام مبارکت اى فاعل (هر کار خیر جهان) اى مقرر کننده امور عالم اى پذیرنده اى موجود کاملیَا فَاصِلُ یَا وَاصِلُ یَا عَادِلُ یَا غَالِبُ یَا طَالِبُ یَا وَاهِبُاى جدا کننده اى پیوند دهنده اى حاکم با عدل اى غالب و مسلط اى خواستار اى بخشنده یَا مَنْ أَنْعَمَ بِطَوْلِهِ یَا مَنْ أَکْرَمَ بِجُودِهِ یَا مَنْ جَادَ بِلُطْفِهِاى آنکه نعمت داد به احسان خودش اى آنکه کرم نماید به بخشش خود اى آنکه بخشش کند به لطف خودشیَا مَنْ تَعَزَّزَ بِقُدْرَتِهِ یَا مَنْ قَدَّرَ بِحِکْمَتِهِ یَا مَنْ حَکَمَ بِتَدْبِیرِهِ یَا مَنْ دَبَّرَ بِعِلْمِهِاى آنکه عزیز شد به قدرت خودش اى آنکه مقدر کرد به حکمت خودش اى آنکه حکم کند به تدبیر خودش اى آنکه تدبیر کرد به دانش خودشیَا مَنْ تَجَاوَزَ بِحِلْمِهِ یَا مَنْ دَنَا فِی عُلُوِّهِ یَا مَنْ عَلاَ فِی دُنُوِّهِاى آنکه گذشت کند به بردبارى خودشاى آنکه نزدیک است در بلندى خود اى آنکه بلند است در نزدیکى خودیَا مَنْ یَخْلُقُ مَا یَشَاءُ یَا مَنْ یَفْعَلُ مَا یَشَاءُاى آنکه هر چه بخواهد مى آفریند اى آنکه مى کند هر چه بخواهدیَا مَنْ یَهْدِی مَنْ یَشَاءُ یَا مَنْ یُضِلُّ مَنْ یَشَاءُ یَا مَنْ یُعَذِّبُ مَنْ یَشَاءُاى آنکه هر که را بخواهد هدایت مى کند اى آنکه هر که را بخواهد گمراه مى کند اى آنکه هر که را بخواهد عذاب مى کندیَا مَنْ یَغْفِرُ لِمَنْ یَشَاءُ یَا مَنْ یُعِزُّ مَنْ یَشَاءُ یَا مَنْ یُذِلُّ مَنْ یَشَاءُاى آنکه هر که را بخواهد مى آمرزد اى آنکه هر که را بخواهد عزیز مى گرداند اى آنکه هر که را بخواهد ذلیل مى سازدیَا مَنْ یُصَوِّرُ فِی الْأَرْحَامِ مَا یَشَاءُ یَا مَنْ یَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ یَشَاءُاى آنکه در رحم ها هر صورتى مى خواهد مى نگارد اى آنکه هر که را بخواهد به رحمت خود مخصوص مى گرداندیَا مَنْ لَمْ یَتَّخِذْ صَاحِبَهً وَ لاَ وَلَداً یَا مَنْ جَعَلَ لِکُلِّ شَیْءٍ قَدْراًاى کسى که هم جفت و فرزند ایجاد نکرده است اى کسى که براى هر چیز قدر و اندازه اى معین کرده استیَا مَنْ لاَ یُشْرِکُ فِی حُکْمِهِ أَحَداً یَا مَنْ جَعَلَ (مِنَ الْمَلاَئِکَهِ) الْمَلاَئِکَهَ رُسُلاًاى کسى که احدى را در فرمانش شریک نساخته است اى کسى که فرشتگان را پیغام آوران خود گردانیده استیَا مَنْ جَعَلَ فِی السَّمَاءِ بُرُوجاً یَا مَنْ جَعَلَ الْأَرْضَ قَرَاراًاى کسى که در آسمان برجها قرار داده است اى کسى که زمین را قرار و آرامگاه ساخته استیَا مَنْ خَلَقَ مِنَ الْمَاءِ بَشَراً یَا مَنْ جَعَلَ لِکُلِّ شَیْءٍ أَمَداًاى کسى که نوع بشر را از آب (نطفه) آفریده است اى کسى که براى هر چیز مدتى مقرر داشته استیَا مَنْ أَحَاطَ بِکُلِّ شَیْءٍ عِلْماً یَا مَنْ أَحْصَى کُلَّ شَیْءٍ عَدَداًاى کسى که به هر چیز علمش احاطه نموده است اى کسى که شماره هر چیز را مى دانداللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا أَوَّلُ یَا آخِرُ یَا ظَاهِرُ یَا بَاطِنُخدایا از تو درخواست مى کنم به نام مبارکت اى اول و اى آخر اى پیدا اى پنهانیَا بَرُّ یَا حَقُّ یَا فَرْدُ یَا وِتْرُ یَا صَمَدُ یَا سَرْمَدُاى نیکو اى ثابت اى یکتا اى بى همتا اى بى نیاز اى موجود سرمدىیَا خَیْرَ مَعْرُوفٍ عُرِفَ یَا أَفْضَلَ مَعْبُودٍ عُبِدَ یَا أَجَلَّ مَشْکُورٍ شُکِرَاى بهترین نیکویى که توان یافت اى بهترین معبودى که پرستش توان کرد اى بزرگترین کسى که سپاسش بجاى آورندیَا أَعَزَّ مَذْکُورٍ ذُکِرَ یَا أَعْلَى مَحْمُودٍ حُمِدَ یَا أَقْدَمَ مَوْجُودٍ طُلِبَاى با عزتترین کسى که از او یاد کنند اى بلند مرتبه ترین کسى که ستایش او بجاى آرند اى پیش از هر موجودى که به طلب او برآیندیَا أَرْفَعَ مَوْصُوفٍ وُصِفَ یَا أَکْبَرَ مَقْصُودٍ قُصِدَ یَا أَکْرَمَ مَسْئُولٍ سُئِلَ یَا أَشْرَفَ مَحْبُوبٍ عُلِمَاى عالی ترین ذاتى که او را توصیف کنند اى بزرگترین مقصودى که جویاى او باشند اى کریمترین کسى که از او حاجت خواهند اى شریفترین محبوبى که توان یافتیَا حَبِیبَ الْبَاکِینَ یَا سَیِّدَ الْمُتَوَکِّلِینَ یَا هَادِیَ الْمُضِلِّینَ یَا وَلِیَّ الْمُؤْمِنِینَاى محبوب دیده هاى گریاناى آقاى توکل کنندگان اى هدایت کننده گمراهان اى یار و دوستدار اهل ایمانیَا أَنِیسَ الذَّاکِرِینَ یَا مَفْزَعَ الْمَلْهُوفِینَ یَا مُنْجِیَ الصَّادِقِینَاى مونس دلهایى که به یاد تواند اى فریادرس ستمدیدگان اى نجات بخش صادقانیَا أَقْدَرَ الْقَادِرِینَ یَا أَعْلَمَ الْعَالِمِینَ یَا إِلَهَ الْخَلْقِ أَجْمَعِینَاى تواناترین مقتدران اى داناترین دانایان اى خداى تمام عالمیانیَا مَنْ عَلاَ فَقَهَرَ یَا مَنْ مَلَکَ فَقَدَرَ یَا مَنْ بَطَنَ فَخَبَرَ یَا مَنْ عُبِدَ فَشَکَرَاى آنکه از بلندى مقام بر خلق قاهرى اى آنکه چون مالک الملکى قادر مطلقى اى آنکه چون باطن عالمى از همه چیز آگاهى اى آنکه عبادت شده پس تقدیر کندیَا مَنْ عُصِیَ فَغَفَرَ یَا مَنْ لاَ تَحْوِیهِ الْفِکَرُ یَا مَنْ لاَ یُدْرِکُهُ بَصَرٌاى آنکه نافرمانى شود پس بیامرزد اى آنکه نرسد به او اندیشه ها اى آنکه درک نکند او را هیچ دیده اىیَا مَنْ لاَ یَخْفَى عَلَیْهِ أَثَرٌ یَا رَازِقَ الْبَشَرِ یَا مُقَدِّرَ کُلِّ قَدَرٍاى آنکه اثر هیچ موجودى از تو پنهان نیست اى روزى دهنده بشر اى تقدیر کننده امور عالماللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا حَافِظُ یَا بَارِئُ یَا ذَارِئُ یَا بَاذِخُخدایا از تو درخواست مى کنم به نام مبارکت اى نگهدار اى آفریننده اى پدید آرنده اى بلند مقامیَا فَارِجُ یَا فَاتِحُ یَا کَاشِفُ یَا ضَامِنُ یَا آمِرُ یَا نَاهِی اى برطرف کننده غمها اى گشاینده درها اى رفع کننده مصیبتها اى ضامن بندگان اى امر کننده به نیکوییها اى نهى کننده از بدیهایَا مَنْ لاَ یَعْلَمُ الْغَیْبَ إِلاَّ هُوَ یَا مَنْ لاَ یَصْرِفُ السُّوءَ إِلاَّ هُوَاى آنکه هیچکس جز او داناى غیب نیست اى آنکه رنج و بلا را جز او برطرف نمى گرداندیَا مَنْ لاَ یَخْلُقُ الْخَلْقَ إِلاَّ هُوَ یَا مَنْ لاَ یَغْفِرُ الذَّنْبَ إِلاَّ هُوَاى آنکه خلق را جز او کسى نمى آفریند اى آنکه گناه خلق را کسى جز او نمى بخشدیَا مَنْ لاَ یُتِمُّ النِّعْمَهَ إِلاَّ هُوَ یَا مَنْ لاَ یُقَلِّبُ الْقُلُوبَ إِلاَّ هُوَاى آنکه نعمت را کسى تمام نمى کند جز او اى آنکه کسى جز او تصرف در دلها نمى کندیَا مَنْ لاَ یُدَبِّرُ الْأَمْرَ إِلاَّ هُوَ یَا مَنْ لاَ یُنَزِّلُ الْغَیْثَ إِلاَّ هُوَاى آنکه جز او مدبر نظام عالم نمى باشد اى آنکه جز او کسى باران فرو نمى باردیَا مَنْ لاَ یَبْسُطُ الرِّزْقَ إِلاَّ هُوَ یَا مَنْ لاَ یُحْیِی الْمَوْتَى إِلاَّ هُوَاى آنکه جز او کسى رزق را وسیع نمى گرداند اى آنکه جز او کسى مردگان را زنده نمى گرداندیَا مُعِینَ الضُّعَفَاءِ یَا صَاحِبَ الْغُرَبَاءِ یَا نَاصِرَ الْأَوْلِیَاءِ یَا قَاهِرَ الْأَعْدَاءِ یَا رَافِعَ السَّمَاءِاى یار ناتوانان اى همصحبت غریبان اى یار و مددکار دوستان اى قاهر و غالب بر دشمنان اى رفعت دهنده آسمانیَا أَنِیسَ الْأَصْفِیَاءِ یَا حَبِیبَ الْأَتْقِیَاءِ یَا کَنْزَ الْفُقَرَاءِ یَا إِلَهَ الْأَغْنِیَاءِ یَا أَکْرَمَ الْکُرَمَاءِاى انیس دل پاکان و برگزیدگان اى دوست متقیان اى گنج فقیران اى خداى دولتمندان اى کریمترین کریمانیَا کَافِیاً مِنْ کُلِّ شَیْءٍ یَا قَائِماً عَلَى کُلِّ شَیْءٍاى کفایت کننده از هر چیز اى نگهبان هر چیزیَا مَنْ لاَ یُشْبِهُهُ شَیْءٌ یَا مَنْ لاَ یَزِیدُ فِی مُلْکِهِ شَیْءٌاى بى مثل و مانند اى آنکه در ملکش چیزى نمى افزایدیَا مَنْ لاَ یَخْفَى عَلَیْهِ شَیْءٌ یَا مَنْ لاَ یَنْقُصُ مِنْ خَزَائِنِهِ شَیْءٌاى آنکه چیزى بر او پنهان نیست اى آنکه چیزى از گنجهایش کاسته نمى شودیَا مَنْ لَیْسَ کَمِثْلِهِ شَیْءٌ یَا مَنْ لاَ یَعْزُبُ عَنْ عِلْمِهِ شَیْءٌاى آنکه هیچ چیز مثل و مانندش نیست اى آنکه چیزى از محیط علمش بیرون نیستیَا مَنْ هُوَ خَبِیرٌ بِکُلِّ شَیْءٍ یَا مَنْ وَسِعَتْ رَحْمَتُهُ کُلَّ شَیْءٍاى آنکه به همه چیز آگاهى اى آنکه رحمتت همه چیز را فرا گرفتهاللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا مُکْرِمُ یَا مُطْعِمُ یَا مُنْعِمُ یَا مُعْطِیخدایا از تو درخواست مى کنم به نام مبارکت اى اکرام کننده اى طعام بخشنده اى انعام دهنده اى عطا بخشندهیَا مُغْنِی یَا مُقْنِی یَا مُفْنِی یَا مُحْیِی یَا مُرْضِی یَا مُنْجِیاى بى نیاز کننده اى سرمایه دهنده اى فانى کننده اى زنده کننده اى خوشنود سازنده اى نجات دهندهیَا أَوَّلَ کُلِّ شَیْءٍ وَ آخِرَهُ یَا إِلَهَ کُلِّ شَیْءٍ وَ مَلِیکَهُ یَا رَبَّ کُلِّ شَیْءٍ وَ صَانِعَهُاى اول و آخر همه موجودات اى خداى هر چیز و مالک آن اى پروردگار هر چیز و سازنده آنیَا بَارِئَ کُلِّ شَیْءٍ وَ خَالِقَهُ یَا قَابِضَ کُلِّ شَیْءٍ وَ بَاسِطَهُ یَا مُبْدِئَ کُلِّ شَیْءٍ وَ مُعِیدَهُاى پدید آرنده هر چیز و آفریننده آن اى قبض و بسط کننده همه موجودات (گیرنده و گستراننده) اى نخست آفریننده هر چیز و باز گرداننده آنیَا مُنْشِئَ کُلِّ شَیْءٍ وَ مُقَدِّرَهُ یَا مُکَوِّنَ کُلِّ شَیْءٍ وَ مُحَوِّلَهُاى ایجاد کننده هر چیز و مقدرات آن اى وجود بخشنده هر چیز و تغییر دهنده احوال آنیَا مُحْیِیَ کُلِّ شَیْءٍ وَ مُمِیتَهُ یَا خَالِقَ کُلِّ شَیْءٍ وَ وَارِثَهُ اى زنده کننده هر چیز و میراننده آن اى خالق هر چیز و وارث هستى آنیَا خَیْرَ ذَاکِرٍ وَ مَذْکُورٍ یَا خَیْرَ شَاکِرٍ وَ مَشْکُورٍ یَا خَیْرَ حَامِدٍ وَ مَحْمُودٍاى بهترین یاد کننده و یادآور شده اى بهترین تقدیر کن و شکرگزار شده اى بهترین ستاینده و ستودهیَا خَیْرَ شَاهِدٍ وَ مَشْهُودٍ یَا خَیْرَ دَاعٍ وَ مَدْعُوٍّ یَا خَیْرَ مُجِیبٍ وَ مُجَابٍاى بهترین شاهد عالم و مشهود خلق اى بهترین دعوت کننده و دعوت شده اى بهترین اجابت کننده دعا و پذیرنده آنیَا خَیْرَ مُونِسٍ وَ أَنِیسٍ یَا خَیْرَ صَاحِبٍ وَ جَلِیسٍاى بهترین انیس و مونس خلقان اى بهترین رفیق و همنشین بندگانیَا خَیْرَ مَقْصُودٍ وَ مَطْلُوبٍ یَا خَیْرَ حَبِیبٍ وَ مَحْبُوبٍاى بهترین مقصود و مطلوب (عارفان) اى بهترین حبیب و محبوب (خاصان)یَا مَنْ هُوَ لِمَنْ دَعَاهُ مُجِیبٌ یَا مَنْ هُوَ لِمَنْ أَطَاعَهُ حَبِیبٌاى آنکه هر که به درگاهت دعا کنداجابت مى کنى اى آنکه هر کس اطاعتت کند او را دوست مى دارىیَا مَنْ هُوَ إِلَى مَنْ أَحَبَّهُ قَرِیبٌ یَا مَنْ هُوَ بِمَنِ اسْتَحْفَظَهُ رَقِیبٌاى آنکه هر که را دوست مى دارى به او نزدیک هستى اى آنکه او به هر که او را نگهدار شمرد مواظبت کندیَا مَنْ هُوَ بِمَنْ رَجَاهُ کَرِیمٌ یَا مَنْ هُوَ بِمَنْ عَصَاهُ حَلِیمٌاو را اى آنکه او به هر که امید دارد او را کریم است اى آنکه او به هر که نافرمانى کند او را بردبار استیَا مَنْ هُوَ فِی عَظَمَتِهِ رَحِیمٌ یَا مَنْ هُوَ فِی حِکْمَتِهِ عَظِیمٌاى آنکه در عین عظمت و بزرگى رءوف و مهربانى اى آنکه در انجام حکمتت بزرگوارىیَا مَنْ هُوَ فِی إِحْسَانِهِ قَدِیمٌ یَا مَنْ هُوَ بِمَنْ أَرَادَهُ عَلِیمٌاى آنکه لطف و احسانت قدیم است اى آنکه به هر کس اشتیاق تو دارد آگاهىاللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا مُسَبِّبُ یَا مُرَغِّبُ یَا مُقَلِّبُ یَا مُعَقِّبُخدایا از تو درخواست مى کنم به نام مبارکت اى سبب ساز اى رغبت بخش اى پدید آرنده انقلاب و احوال عالم اى به عقب آرندهیَا مُرَتِّبُ یَا مُخَوِّفُ یَا مُحَذِّرُ یَا مُذَکِّرُ یَا مُسَخِّرُ یَا مُغَیِّرُاى ترتیب دهنده اى ترساننده اى بیم دهنده اى به یاد آورنده اى مسخر کننده اى تغییر دهنده حالات عالمیانیَا مَنْ عِلْمُهُ سَابِقٌ یَا مَنْ وَعْدُهُ صَادِقٌ یَا مَنْ لُطْفُهُ ظَاهِرٌاى آنکه علم او سابق بر ایجاد است اى آنکه وعده او صادق است اى آنکه لطفش آشکار استیَا مَنْ أَمْرُهُ غَالِبٌ یَا مَنْ کِتَابُهُ مُحْکَمٌ یَا مَنْ قَضَاؤُهُ کَائِنٌ یَا مَنْ قُرْآنُهُ مَجِیدٌاى آنکه حکمش غالب است اى آنکه آیات کتاب تو محکم است اى آنکه قضاى تو وجودش حتم است اى آنکه قرآن تو بزرگوار استیَا مَنْ مُلْکُهُ قَدِیمٌ یَا مَنْ فَضْلُهُ عَمِیمٌ یَا مَنْ عَرْشُهُ عَظِیمٌاى آنکه ملکت قدیم است اى آنکه فضل و احسانت شامل همه خلق است اى آنکه عرش تو با عظمت استیَا مَنْ لاَ یَشْغَلُهُ سَمْعٌ عَنْ سَمْعٍ یَا مَنْ لاَ یَمْنَعُهُ فِعْلٌ عَنْ فِعْلٍاى آنکه شنیدن سخنى از سخن دیگر تو را مشغول نمى سازد اى آنکه تو را منع نمى کند کارى از کار دیگریَا مَنْ لاَ یُلْهِیهِ قَوْلٌ عَنْ قَوْلٍ یَا مَنْ لاَ یُغَلِّطُهُ سُؤَالٌ عَنْ سُؤَالٍاى آنکه گفتارى از گفتار دیگر تو را غافل نمى سازد اى آنکه سؤال بنده اى از سؤال بنده دیگر تو را به اشتباه و خطا نمى اندازدیَا مَنْ لاَ یَحْجُبُهُ شَیْءٌ عَنْ شَیْءٍ یَا مَنْ لاَ یُبْرِمُهُ إِلْحَاحُ الْمُلِحِّینَاى آنکه تو را چیزى حجاب چیز دیگر نمى شود اى آنکه اصرار و الحاح بندگان تو را نمى رنجاندیَا مَنْ هُوَ غَایَهُ مُرَادِ الْمُرِیدِینَ یَا مَنْ هُوَ مُنْتَهَى هِمَمِ الْعَارِفِینَاى کسى که منتهاى آرزوى مشتاقانى اى کسى که منتهاى همت عارفانىیَا مَنْ هُوَ مُنْتَهَى طَلَبِ الطَّالِبِینَ یَا مَنْ لاَ یَخْفَى عَلَیْهِ ذَرَّهٌ فِی الْعَالَمِینَاى آنکه منتهاى درخواست طالبانى اى آنکه ذرهاى در جهانیان از تو پنهان نیستیَا حَلِیماً لاَ یَعْجَلُ یَا جَوَاداً لاَ یَبْخَلُ یَا صَادِقاً لاَ یُخْلِفُ یَا وَهَّاباً لاَ یَمَلُّ یَا قَاهِراً لاَ یُغْلَبُاى بردبارى که تعجیل در عقوبت نمى کنى اى بخشنده اى که بخل نمى ورزى اى راستگویى که خلف نمى کنى اى عطا کنى که خسته نمى شوى اى قاهرى که مغلوب نمى شوىیَا عَظِیماً لاَ یُوصَفُ یَا عَدْلاً لاَ یَحِیفُ یَا غَنِیّاً لاَ یَفْتَقِرُ یَا کَبِیراً لاَ یَصْغُرُ یَا حَافِظاً لاَ یَغْفُلُاى بزرگوارى که به وصف در نمى آیى اى با عدالتى که جور نمى کنى اى بى نیازى که محتاج نمى شوى اى بزرگى که ذلت و کوچکى ندارى اى نگهبانى که غفلت نخواهى کردسُبْحَانَکَ یَا لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ خَلِّصْنَا مِنَ النَّارِ یَا رَبِپاک و منزهى اى خدایى که جز تو خدایى نیست به فریادرس به فریادرس و ما را از آتش قهر و عذابت نجات ده اى پروردگار ما.
عکس با کیفیت دعای جوشن کبیر

سلام
با تشکر از زحمتی که کشیدید و به زیبایی کار کردید
کاش شماره فرازها رو میگذاشتید، متن دعا و ترجمه هم قابل کپی یا دانلود بصورت WORD یا PDF بود که میشد همیشه همراه داشت
عکس با کیفیت دعای جوشن کبیر هم از فراز ۵۱ به بعده
دست شما درد نکنه. التماس دعا داریم. کاش بعد از هر آیه، شماره میزاشتین که بدونیم کجا باید سبحانک یا … رو بخونیم
با تشکر تمامی عوامل زحمتکش بی زحمت شماره فرازها رو ذکر کنید ممنونم
از خداوند متعال برای کل جهانیان عاقبت بخیری و سلامتی خواستارم و از خداوند میخواهم همه پدرها و مادرا رو سلامت نگه داره
ازتون التماس دعا دارم که در حقِ منِ حقیرِ عاجز بزرگواری کنید محبت کنید مهربانی کنید
برای شفای کامل و عاجل بابام که به هوش نیومده، دعا کنید به هوش بیاد بیاد سر خونه زندگیش، سایه اش بالاسرمون باشه و عمر طولانی همراه با عزت و سلامتی خدا به بابام عطا کنه بحق این شبهای قدر.
الهی بحق این شب و روزای مبارک خداوند عزیزان شمارو براتون سلامت نگهداره الهی آمین یارب العالمین🤲🤲🤲🤲🤲🤲🤲
من بابامو صحیح و سالم از تو میخوام خدااااااااااااااااااااااااا خدااااااااااااااااااااااااااا🤲🤲🤲🤲🤲🤲🤲🤲
خداوند برای همه نیازهای ما کافیست.. برای پدرتون آرزوی سلامتی و تندرستی دارم به امید خدا سالم به خونه برمیگرده
خدا ان شالله شفا بده و به حق مولا به هوش بیان و به سلامتی برگردن به زندگی🤲🤲🤲